Κτήμα Άλφα — Μαλαγουζιά 2025

Το Κτήμα Άλφα στο υψόμετρο του Αμυνταίου είναι ένα από τα τεχνολογικά πιο προηγμένα οινοποιεία της Ελλάδας, και η Μαλαγουζιά από τον μονοαμπελώνα «Turtles» – που πήρε το όνομά του από τις χελώνες που φωλιάζουν δίπλα στα κλήματα στα 670 μέτρα – συγκαταλέγεται στα εμβληματικά του κρασιά. Δύο κοντινές λίμνες μετριάζουν εδώ το κλίμα και αφήνουν την αρωματική, κάποτε σχεδόν εξαφανισμένη ποικιλία να ωριμάσει αργά.

Το κρασί παλαιώνεται σκόπιμα χωρίς ξύλο, με ψυχρή προζυμωτική εκχύλιση και σύντομη επαφή με τα φλούδια, ζύμωση ελεγχόμενης θερμοκρασίας σε ανοξείδωτο και στη συνέχεια δύο μήνες πάνω στις λεπτές οινολάσπες με τακτικό ανακάτεμα. Σε αντίθεση με τη Μαλαγουζιά του Γεροβασιλείου, που εν μέρει παλαιώνεται σε barrique, η κρεμώδης αίσθηση εδώ δεν προέρχεται από το βαρέλι, αλλά αποκλειστικά από το φρούτο, την ωριμότητα και την επαφή με τις οινολάσπες. Στην αγορά κοστίζει γύρω στα 13 €.

Στη Μαλαγουζιά η στιγμή του τρύγου είναι λεπτή υπόθεση, και ο Γιάννης Καρακάσης το έχει διατυπώσει κάποτε πολύ εύστοχα. Μέχρι περίπου 13,2 % vol. κυριαρχεί η φρέσκια εσπεριδοειδής πλευρά, πάνω από 13,5 % τα τερπένια γέρνουν προς το μοσχάτο και η ποικιλία χάνει την τυπικότητά της· τις βοτανικές-ανθικές νότες του σχολικού βιβλίου τις τοποθετεί ρητά στα πιο δροσερά μεσοκλίματα. Ακριβώς αυτή είναι η θέση Turtles, μία από τις πιο δροσερές ζώνες της Ελλάδας, γι’ αυτό και αυτή η Μαλαγουζιά φέρει εκ φύσεως μια βοτανική-ανθική υπογραφή.

Έτσι θυμάμαι και τη χρονιά 2020, μια δροσερή και πολύ βροχερή σοδειά, που με τα γερά 13 % βγήκε πιο πράσινη και λιγότερο φρουτώδης. Το 2025 ήταν διαφορετικό, αρκετά ζεστό και ηλιόλουστο για ώριμο φρούτο, και επιπλέον δροσερές νύχτες για φρεσκάδα και οξύτητα που κρατάει το κρασί. Αυτό ταιριάζει με τη λογική του Καρακάση, ακόμη κι αν το μικρό άλμα από τα γερά 13 στα 13,5 % από μόνο του εξηγεί λίγα· καθοριστικός είναι ολόκληρος ο συνδυασμός των καιρικών συνθηκών, που κάνει το πράσινο να υποχωρεί και το ροδάκινο, τα γιγαρτόκαρπα και το άνθος να έρχονται μπροστά, χωρίς το κρασί να γέρνει ήδη προς το αρωματισμένο και μοσχάτο. Έτσι κάθεται ακριβώς στο πάνω χείλος αυτού του παραθύρου, ωριμασμένο στον τρύγο, αλλά όχι πέρα από αυτό.

Γεμάτος περιέργεια αν αυτή η σχοινοβασία αποδίδει στο ποτήρι, το δοκίμασα. Στη μύτη ωραία γιγαρτόκαρπα, σχεδόν τόσο ροδακινάτη όσο τη γνωρίζει κανείς από τον Γεροβασιλείου, μαζί με λεπτά λευκά άνθη. Στον ουρανίσκο ολοκληρωτικά Μαλαγουζιά, και πράγματι σχεδόν καθόλου βοτανική πια· μια εξαιρετικά ευχάριστη οξύτητα κρατάει πολύ μακριά, προτού η κρεμώδης αίσθηση από την παλαίωση στις οινολάσπες πάρει τη σκυτάλη. Μακρά επίγευση, απόλυτα αρμονική σε όλα. Έχω μείνει αρκετά άναυδος.

Με τα λευκά κρασιά του Άλφα έχω συχνά την αίσθηση ότι πρέπει να τους δώσει κανείς ακόμη δύο χρόνια, προτού δείξουν την καλύτερή τους πλευρά. Εδώ σε καμία περίπτωση, πίνεται ήδη τέλεια από τώρα. Πολύ ξεκάθαροι 92 βαθμοί, και κανένας λόγος να περιμένει κανείς.