Κτήμα Κώστα Λαζαρίδη – Château Julia Merlot 2023

Ο Château Julia είναι η premium σειρά μονοποικιλιακών κρασιών του Κτήματος Κώστα Λαζαρίδη, που πήρε το όνομά της από την Τζούλια, τη σύζυγο του Κώστα Λαζαρίδη, στην οποία είναι αφιερωμένη. Δεν είναι η κορυφή του κτήματος, για μένα όμως είναι ένας από τους πιο αξιόλογους ελληνικούς Merlot, ιδίως στην κατηγορία τιμής που κινείται τα τελευταία χρόνια. Αυτός εδώ είναι 100 τοις εκατό Merlot, μεγαλώνει στην ΠΓΕ Δράμα και ωριμάζει περίπου έναν χρόνο σε γαλλική δρυ, το 40 τοις εκατό της οποίας είναι καινούργιο. Ο Κώστας Λαζαρίδης θεωρείται πρωτοπόρος της σύγχρονης αμπελουργίας στη Δράμα, φύτεψε εκεί τα πρώτα του αμπέλια το 1979 και έχτισε το οινοποιείο στην Αδριανή το 1992. Σύμβουλος για τα ερυθρά κρασιά του κτήματος είναι εδώ και χρόνια ο Michel Rolland.

Ως χρονιά, το 2023 βρίσκεται στη Δράμα στο 6,5 από το 10 και άρα κάτω από τη διάμεσο της Δράμας που είναι 7,0. Ήταν μια δροσερή, όψιμη χρονιά με χαμηλές αποδόσεις, η φαινολική ωρίμανση των ερυθρών ποικιλιών καθυστέρησε και χρειάστηκε υπομονή μέχρι την ωρίμανση για τον τρύγο. Το δελτίο του τρύγου παρ' όλα αυτά περιμένει από τα ερυθρά μακρά ικανότητα παλαίωσης.

Στη μύτη είναι μπαχαρένιος, όχι τόσο βανιλάτος όσο άλλες χρονιές που είχα δοκιμάσει, αλλά με μια νότα χριστουγεννιάτικου μπαχαρικού. Η υπογραφή του Michel Rolland είναι σαφώς αναγνωρίσιμη. Στο στόμα, στη συνέχεια, καλή πρώτη επαφή, φρουτώδης, με κεράσι και στη συνέχεια πολλή ταπενάντ ελιάς. Τόσο χαρακτηριστικό δείγμα Merlot σπάνια συναντάς.

Εντελώς διαφορετικός ήταν ο 2020, η τελευταία χρονιά που είχα δοκιμάσει. Τον είχα δει τον Απρίλιο του 2022, στα δύο του χρόνια, με 93+ βαθμούς, και κινδύνευε λίγο να βυθιστεί σε μια αδιαφορία όσον αφορά την ποικιλία. Η βανίλια κυριαρχούσε ακόμη έντονα τότε, τουλάχιστον λίγο μετά το άνοιγμα, και με την πρώτη ματιά δύσκολα θα τον περνούσες για Merlot, είχε όμως μια τεράστια, μακριά επίγευση. Ο 2023 αντίθετα είναι χαρακτηριστικός της ποικιλίας, από την άλλη όμως διασπάται κάπως. Δεν είναι πραγματικά πολυπλοκότητα, τα πράγματα στέκονται λίγο το ένα δίπλα στο άλλο, και λείπει το νεύρο της οξύτητας που θα τα συγκρατούσε όλα μαζί. Για αυτό δεν με πείθει τόσο όσο ο 2020, που ερχόταν και αυτός από μια σαφώς πιο δυνατή χρονιά, με 8,5 στη Δράμα. Η επίγευση πάντως είναι πολύ μακριά.

Δεν νομίζω ότι θα βελτιωθεί ακόμα πολύ, αλλά και αυτό είναι ήδη πολύ αξιόλογο. Θα έλεγα ότι είναι ένα κρασί που μπορεί να ωριμάσει δέκα χρόνια μετά τον τρύγο, και πιστεύω ότι μέχρι το 2033 κρατάει αυτό το επίπεδο. Στην Ελλάδα κοστίζει γύρω στα 22 ευρώ. Για μένα είναι 92 βαθμοί.