Οινοποιείο Χατζηδάκη — Mavrotragano 2017

Το Μαυροτράγανο θεωρούνταν στη Σαντορίνη σχεδόν εξαφανισμένο, μια μαύρη και, όπως μεταφράζει το όνομα ο Γιάννης Καρακάσης, τραγανή ποικιλία, την οποία μόλις πρόσφατα παραγωγοί όπως ο βιολογικός πρωτοπόρος Χατζηδάκης, με ίδρυση το 1997, ξανάκαναν μονοποικιλιακό ερυθρό κρασί. Αυτό εδώ προέρχεται από κλήματα ηλικίας έως εκατό ετών, χωρίς άρδευση, με ελάχιστη απόδοση, ωριμάζει δεκαοκτώ μήνες σε γαλλική δρυ και εμφιαλώνεται αφιλτράριστο. Η χρονιά 2017 ήταν στη Σαντορίνη έτος καύσωνα· μετά από μια εξαιρετική άνοιξη ήρθαν στα τέλη Ιουνίου καύσωνες με μαζικά ηλιακά εγκαύματα, και όποιος δεν τρύγησε νωρίς και δεν διάλεξε αυστηρά, πήρε φαρδιά κρασιά με έμφαση στο αλκοόλ. Οι ερυθρές ποικιλίες άντεξαν τη ζέστη καλύτερα από το Ασύρτικο, και από έναν τόσο παλιό, λιτό αμπελώνα βγαίνει από μια τέτοια χρονιά μάλλον δύναμη παρά ζέστη. Ένα άλλο Μαυροτράγανο Σαντορίνης του 2017, εκείνο του Αργυρού, το είχα βαθμολογήσει με 90+.

Με δεκαπέντε τοις εκατό αλκοόλ αυτό είναι ένας ογκόλιθος, και νιώθεις τη χρονιά. Στη μύτη πρώτα κεράσι, μετά χωματίλα του δάσους, και με λίγη ζέστη στο ποτήρι προστίθεται μόκα. Στον ουρανίσκο μια συναρπαστική τανίνη, που κυριολεκτικά σφραγίζει το στόμα, χωρίς όμως να είναι παντού ή έστω τραχιά, από κάτω μια κρεμώδης υφή και μια νότα από βερνίκι παπουτσιών, στην πρώτη επίγευση ελαφρώς αλμυρό, μετά αιματώδες. Είναι δυνατό και πυκνά δομημένο, ένα Μαυροτράγανο που μεταφράζει τη ζέστη της χρονιάς σε δομή αντί για μαρμελάδα.

Για μένα αυτό κάνει 93 βαθμούς, πραγματικά καθόλου λίγο, και η τιμή ακολουθεί· η ίδια η χρονιά 2017 έχει εξαντληθεί, ώριμες χρονιές όπως η 2014 και η 2015 βρίσκονται στα εξειδικευμένα καταστήματα γύρω στα 130 έως 137 ευρώ, ενώ η τρέχουσα χρονιά κυμαίνεται περίπου στα 65 έως 75 ευρώ.