Kourtakis — Nemea 1990

Ο Κουρτάκη Νεμέα 1990 (ΠΟΠ Νεμέα, 100% Αγιωργίτικο, 11,5%). Ενώ ο Κούρος ήταν η κάπως πιο φιλόδοξη σειρά με σύντομη παλαίωση σε barrique, ο απλός «Κουρτάκη Νεμέα» είναι η βασική εμφιάλωση — το κρασί με το οποίο ο Κουρτάκης έγινε, σύμφωνα με το Wines of Greece, ο κορυφαίος ιδιωτικός Έλληνας παραγωγός ερυθρών κρασιών Αγιωργίτικου, με περίπου 30 εκατομμύρια φιάλες ετήσιας παραγωγής. Βρισκόμαστε λοιπόν πλέον οριστικά στη μαζική αγορά της πρώιμης ελληνικής οινικής νεωτερικότητας, και τα 11,5% αλκοόλ — μισή ακόμη ποσοστιαία μονάδα λιγότερο από τον Κούρο — το υπογραμμίζουν. Αν κανείς θέλει να βρει παλαιωμένα κρασιά από την Ελλάδα, ιδίως στη Γερμανία, δεν μπορεί να αποφύγει τέτοια οινοποιεία. Αλλά μερικές φορές υπάρχουν μεγάλες εκπλήξεις. Τι γίνεται λοιπόν με αυτό το κρασί από τη χρονιά γέννησής μου; Το χρώμα πράγματι πάλι σχετικά καλό. Βρισκόμαστε σαφώς σε ανοδική τάση εδώ. Η μύτη επίσης σχετικά ελκυστική — όχι τόση καραμέλα όσο πριν στον Μπουτάρη, περισσότερο καφές-εσπρέσο. Στον ουρανίσκο, αυτή τη φορά τίποτα από την καυστικότητα γήρανσης του Αγιωργίτικου που τόσο συχνά επέκρινα σήμερα. Μάλλον λίγο νερουλός· ο χαμηλός αλκοολικός βαθμός είναι αισθητός. Ταυτόχρονα όμως, πολύ ξηρό εκχύλισμα. Ιδιαίτερα εκπληκτικό είναι ότι εδώ δεν περνούν δυσάρεστοι τόνοι. Το κρασί πείθει ακόμα με σταθερή, ζωογόνο οξύτητα. Πραγματικά παρακινεί στην κατανάλωση. Λείπει λίγη πολυπλοκότητα στην επίγευση — εκεί υπερτερεί ο Μπουτάρης. Πολλοί όμως θα μπορούσαν πιθανώς να απολαύσουν αυτό το κρασί περισσότερο. Εγώ προσωπικά το βαθμολογώ με 89 βαθμούς λόγω της κάπως μικρότερης πολυπλοκότητας. Αυτό δεν είναι λίγο για ένα τέτοιο κρασί! Και μπορεί κανείς νηφάλια να προβλέψει ότι πιθανότατα θα είναι ακόμη αρκετά πόσιμο σε πέντε χρόνια. Το παράθυρο κατανάλωσης πιθανότατα δεν κλείνει λοιπόν πραγματικά παρά μόνο το 2029. Αρκετά τρελό για μια φιάλη μαζικής αγοράς ηλικίας 35 ετών.