Λα Τουρ Μελάς – Cyrus One 2020

Ο Cyrus One είναι το δεύτερο κρασί του Λα Τουρ Μελάς, και χρωστάει την ύπαρξή του σε μια παραίτηση. Το 2009 το κτήμα δεν εμφιάλωσε Grand Vin· περίπου εξήντα βαρέλια που δεν κατάφεραν να μπουν στο κορυφαίο χαρμάνι έπρεπε ούτως ή άλλως να καταλήξουν κάπου. Από εκεί προέκυψε ο πρώτος Cyrus One. Αυτή η προέλευση από το περίσσευμα δεν διακρίνεται πια σήμερα στο κρασί - και στην τιμή, έτσι κι αλλιώς, δεν την προσέχεις: στον ίδιο έμπορο ο Cyrus One 2020 κοστίζει μεταξύ 33 και 44 ευρώ, ο Grand Vin μεταξύ 188 και 220. Δεύτερο κρασί είναι ως προς την ιεραρχία, φιλόδοξο premium κρασί ως προς τις αξιώσεις του.

Ασυνήθιστη είναι ήδη η προέλευση των σταφυλιών, γιατί αυτό το κρασί ενώνει δύο terroirs που δεν σημαίνουν μόνο διαφορετικά εδάφη, αλλά διαφορετικά μέρη της χώρας. Το Merlot και το Cabernet Franc προέρχονται από τον Αχινό στη Φθιώτιδα, όπου το κτήμα καλλιεργεί σε αναβαθμιδωτές πλαγιές έως περίπου 200 μέτρα υψόμετρο γύρω στα δέκα εκτάρια, το μισό περίπου με ερυθρές ποικιλίες. Το Αγιωργίτικο έρχεται από τη Νεμέα. Για την προσδοκία της χρονιάς αυτό σημαίνει ότι χρειάζεσαι δύο τιμές, και οι δύο μιλούν υπέρ αυτού του κρασιού: η Νεμέα το 2020 βρίσκεται για τα ερυθρά στο 9,0 στα 10 - κορυφαία τιμή, και μάλιστα με ελληνική διάμεσο στο 6,5 -, η γειτονική Λοκρίδα για την κεντρική Ελλάδα στο 8,0. Για τον ίδιο τον Αχινό δεν τηρούμε δική του επιμέρους τιμή· η Λοκρίδα είναι το πλησιέστερο αξιόπιστο κελί, και η εθνική τιμή βρίσκεται με 8,0 στο ίδιο ύψος. Το 2020 ήταν στην Ελλάδα πολύ καλή χρονιά, στη Νεμέα εξαιρετική.

Το χαρμάνι αποτελείται από 60 τοις εκατό Merlot, 25 τοις εκατό Cabernet Franc και 15 τοις εκατό Αγιωργίτικο - έτσι το δίνουν ομόφωνα δύο πηγές που αναφέρονται ρητά στη χρονιά 2020. Μια σελίδα διανομέα, που πραγματεύεται μαζί το 2019 και το 2020, δίνει αποκλίνοντα 35/35/30· ένα επίσημο δελτίο δεδομένων παραγωγού για το 2020 δεν κατέστη δυνατό να βρεθεί, γι' αυτό και η αντίφαση παραμένει και εδώ κατονομάζεται αντί να εξομαλυνθεί. Αξιοσημείωτη είναι η κατεύθυνση: ο Grand Vin της ίδιας χρονιάς είναι με 60 τοις εκατό Cabernet Franc και 40 τοις εκατό Merlot ακριβώς αντίστροφα σταθμισμένος. Ο Cyrus One δεν είναι έτσι αραιωμένο πρώτο κρασί, αλλά διαφορετικά δομημένο - με πρωτεύον το Merlot, εκεί που ο μεγάλος αδερφός στηρίζεται στο Cabernet Franc.

Στο κελάρι οι τρεις ποικιλίες οινοποιήθηκαν χωριστά, με ζύμες του ίδιου του αμπελώνα και για το Αγιωργίτικο σε χαμηλότερη θερμοκρασία ζύμωσης. Η ωρίμανση έγινε σε γαλλική δρυ με περίπου το μισό καινούργιο ξύλο, και μάλιστα κλιμακωτά ανά ποικιλία: Cabernet Franc 22 μήνες, Merlot 20, Αγιωργίτικο 12. Ο τρύγος γίνεται με το χέρι. Το ίδιο το κτήμα δουλεύει σε ένα τετραώροφο, εν μέρει υπόγειο οινοποιείο βαρύτητας, που χτίστηκε το 2006 - ο Κύρος Μελάς είχε αποφασίσει το 2000 για το εγχείρημα, τα πρώτα κλήματα στον Αχινό φυτεύτηκαν το 2001. Γύρω στις 6.000 φιάλες υποτίθεται ότι ήταν σε αυτή τη χρονιά, με απόδοση 35 εκατόλιτρα ανά εκτάριο· και οι δύο πληροφορίες προέρχονται από σελίδες εμπόρων και όχι από τον παραγωγό.

Στο ποτήρι το κρασί στέκεται εκπληκτικά ζωντανό, με μια ελαφριά θολερότητα που ταιριάζει στον τρόπο φτιαξίματος. Η μύτη είναι νευρώδης και ζωηρή, με μια πολύ διακριτική νότα στάβλου και μια πινελιά αίματος και σιδήρου. Στον ουρανίσκο γίνεται σαφής η διαφορά από κάποιους συνομήλικους: λίγη τραχιά τανίνη, αντ' αυτού πάρα πολύ φρούτο, κεράσι και δαμάσκηνο στο προσκήνιο, μαζί λίγη δάφνη ως πικάντικος αντίποδας και μια όμορφη φρουτένια γλυκύτητα που ποτέ δεν γίνεται γλυκερή. Η επίγευση είναι φλογερή και πιπεράτη, χωρίς να δίνει την αίσθηση αλκοόλ - στο 14 τοις εκατό επίτευγμα -, και αφήνει πίσω μια ελαφριά νότα καφέ. Το Αγιωργίτικο δηλώνει την παρουσία του κυρίως μέσω του δαμάσκηνου, διακριτικά, χωρίς να καλύπτει τη βασική δομή του Merlot-Cabernet Franc. Είναι το μικρότερο μέρος του χαρμανιού και όμως αυτό στο οποίο αναγνωρίζεις την προέλευση.

Το πραγματικά εντυπωσιακό είναι όμως η εξέλιξη. Έξι χρόνια μετά τον τρύγο αυτό το κρασί δεν δείχνει καμία οξειδωτική κούραση: το φρούτο στέκεται, η τανίνη κρατάει, και η επίγευση έχει ενέργεια. Αυτό είναι ακόμη πιο αξιοσημείωτο, καθώς εκείνο το βράδυ κατέβηκε στο ρινγκ απέναντι σε έναν Premier Grand Cru Classé από το Saint-Émilion - Château La Gaffelière 2017 -, που έχει τρία χρόνια περισσότερα στην πλάτη του και έδειχνε ήδη εμφανώς οξειδωτικά στοιχεία. Η σύγκριση δεν ήταν προγραμματισμένη, και οι δύο φιάλες βρέθηκαν τυχαία ταυτόχρονα ανοιχτές. Έκλινε υπέρ του Έλληνα, και μάλιστα όχι οριακά.

Σχεδόν δεν τολμάς να το πεις, γιατί εδώ ένα δεύτερο κρασί στέκεται απέναντι σε ένα ταξινομημένο πρώτο κρασί και εύκολα γεννιέται η υποψία ότι στον Έλληνα παρουσιάζεται σκόπιμα επιφανής αντίπαλος. Αλλά το κρασί κρατάει ό,τι υπόσχεται στο ποτήρι: 95 βαθμοί - η ίδια βαθμολογία που πήρε εδώ και ο Grand Vin 2020 αυτού του κτήματος. Πράγμα που σημαίνει, κατ' αντιδιαστολή, ότι στο πρώτο κρασί ίσως θα έπρεπε στην επόμενη συνάντηση να είναι κανείς λίγο πιο γενναιόδωρος. Από την ίδια χρονιά βρίσκεται εξάλλου ο Palies Rizes στους 94 βαθμούς, μονοποικιλιακό Αγιωργίτικο - ο Λα Τουρ Μελάς είχε το 2020 προφανώς πολύ καλό σερί.