Οινοποιείο Monsieur Nicolas – Moi Je M'en Fous! Aged Amphora 2024

Ο Γιώργος Καραμήτρος διευθύνει το Οινοποιείο Monsieur Nicolas στον θεσσαλικό Μεσενικόλα, τέταρτη γενιά στη σειρά. Το 1990 ανέλαβε την οικογενειακή επιχείρηση από τους γονείς του, τον Γιάννη και τη Γιαννούλα, και το 2000 προστέθηκε το σύγχρονο οινοποιείο. Ο τόπος βρίσκεται στα Άγραφα, κοντά στη λίμνη Πλαστήρα, οι αμπελώνες βρίσκονται σε υψόμετρο σχεδόν 700 μέτρων, ο τρύγος γίνεται με το χέρι και τα κλήματα είναι ξηρικά. Το όνομα της σειράς «Moi, je m'en fous!» σημαίνει απλώς «Δεν με νοιάζει καθόλου!», και σύμφωνα με την παράδοση του οίκου, το 1455 λέγεται πως ήρθε στην περιοχή ένας Γάλλος ευγενής ονόματι Monsieur Nicolas, πράγμα που έδωσε στον τόπο το όνομά του. Στην εμφάνιση της σειράς Aged, η φιγούρα της σειράς γερνάει, τρία πορτρέτα προγόνων αντιπροσωπεύουν τέσσερις γενιές, ο διάκοσμος είναι τυπωμένος απευθείας πάνω στη βουργουνδική φιάλη, συν κόκκινο βουλοκέρι.

Στο ποτήρι βρίσκεται μια μονοποικιλιακή Λημνιώνα του 2024, ωριμασμένη σε αμφορέα, ένα πείραμα του οίκου. Με 12,5 τοις εκατό είναι ελαφρύ κρασί. Είναι ταξινομημένη ως ΠΓΕ Καρδίτσα, και αυτό δεν αποτελεί υποβάθμιση. Στην ΠΟΠ Μεσενικόλα δεν χωράει καθόλου μια μονοποικιλιακή Λημνιώνα, γιατί αυτή απαιτεί Μαύρο Μεσενικόλα σε χαρμάνι με Carignan και Syrah. Τη δοκίμασα τον Σεπτέμβριο του 2026 ακριβώς δίπλα στον Aged Limnionas 2023 από το βαρέλι (89 βαθμοί, 13 τοις εκατό).

Για την Καρδίτσα δεν υπάρχει για το 2024 ξεχωριστή βαθμολογία χρονιάς, σε πανελλαδικό επίπεδο η χρονιά βρίσκεται στο 6,5 στα 10 και έτσι ακριβώς πάνω στη διάμεσο της Ελλάδας. Στην Ελλάδα το 2024 ήταν εξαιρετικά ζεστή και ξηρή χρονιά, που έβαλε καθαρά τις κόκκινες ποικιλίες μπροστά από τις λευκές και ανέδειξε έναν βαρύ τύπο ερυθρού, πλούσιο σε τανίνες και σε αλκοόλ. Από αυτή την εικόνα το κρασί απέχει πολύ.

Στη μύτη είναι κυριολεκτικά αρχετυπική για Λημνιώνα. Στον ουρανίσκο, στην πρώτη γουλιά, στα κερασένια αρώματα προστίθεται άφθονο, πολύ σκούρο, ακόμη και πικρό κεράσι, το οποίο έπειτα δίνει τη θέση του σε μια εκπληκτικά αιμάτινη νότα. Η επίγευση είναι εκπληκτικά μακριά. Της λείπει η οξύτητα για να ανταποκριθεί πράγματι στη φήμη της Λημνιώνας ως του ελληνικού Pinot Noir, αλλά πιστεύω επίσης πως αυτό αποτελεί λανθασμένη κατανόηση αυτού του κρασιού. Είναι μάλλον το αντίστοιχο του Lemberger. Ένα πραγματικά καλό δείγμα σε μια πανέμορφη φιάλη, φρέσκο, ένα κρασί στο οποίο δεν υπάρχει πράγματι τίποτα να ψέξει κανείς.

Ο 2023 από το βαρέλι είναι, στη σύγκριση, το σαφώς πιο σοβαρό κρασί, και με λίγη περισσότερη πολυπλοκότητα, όμως με αισθητά λιγότερο νεύρο. Ο αμφορέας έχει, αντιστοίχως, σαφώς περισσότερο νεύρο.

Ανάμεσα στις μονοποικιλιακές ερυθρές Λημνιώνες των σημειώσεών μου, ο αμφορέας με 90 βαθμούς βρίσκεται στο κάτω άκρο, ισόπαλος με το Young Vineyards 2020 του Κτήματος Ζαφειράκη, και κάτω του βρίσκεται μόνο ο αδελφός του από το βαρέλι του 2023. Το Terra Cotta 2020 του Κτήματος Ζαφειράκη, επίσης ωριμασμένο σε αμφορείς, και η Λημνιώνα 2020 της Οίνοψ, η μόνη άλλη εκτός από τον αδελφό από το βαρέλι που προέρχεται από σταφύλια της Καρδίτσας, πήραν το 2023 από 93 βαθμούς. Στις σημειώσεις μου, το Lemberger κάνει έτσι την πρώτη του εμφάνιση. Πέρα από την ίδια την ποικιλία, μέχρι τώρα έχω συγκρίνει μια Λημνιώνα μόνο μία φορά, όταν πίστεψα πως το Young Vineyards θα μπορούσε ακόμη και να τα βάλει με Beaujolais.

Για μένα, είναι 90 βαθμοί.