Κτήμα Παναγιωτόπουλου – Tomos III Syrah 2013

Η σειρά Tomos είναι η βιολογική premium γραμμή του Κτήματος Παναγιωτόπουλου και συγκεντρώνει τρία μονοποικιλιακά ερυθρά από τις μεγάλες γαλλικές ποικιλίες, τον Tomos I από Cabernet Sauvignon, τον Tomos II από Merlot και τον Tomos III από Syrah, όλα από βιολογικά πιστοποιημένους αμπελώνες της ΠΓΕ Τριφυλίας και με μακρά ωρίμανση σε ξύλο. Η πρώτη χρονιά του Syrah ήταν το 2006. Το πώς όμως κατατάσσει εσωτερικά το κτήμα αυτά τα τρία κρασιά είναι δύσκολο να το κατανοήσει κανείς. Το Cabernet και το Merlot τα παρουσιάζει ως «Super Premium», ενώ το Syrah μόνο ως «Premium», και η ανώτερη βαθμίδα «Ultra Premium» δεν πηγαίνει καν σε κάποιο κρασί Tomos, αλλά στο ξεχωριστό χαρμάνι Cabernet «36».

Κι όμως, ο Tomos III δεν είναι τεχνικά ούτε στο ελάχιστο πιο απλά φτιαγμένος από τα αδέλφια του. Πρόκειται για ένα μονοποικιλιακό Syrah από βιολογικά πιστοποιημένο αμπελώνα σε υψόμετρο 500 μ., τρυγημένο στο χέρι, με ωρίμανση 24 μηνών σε βαρέλια 225 λίτρων από γαλλική δρυ, 13,5 % vol., περίπου 8.500 φιάλες. Στην αγορά κυμαίνεται γύρω στα 40 με 60 €.

Η χρονιά 2013 θεωρείται στην Ελλάδα μια πολύ καλή έως εξαιρετική χρονιά για ερυθρά, με πρώιμη, υγιή ωρίμανση, ήπιες καλοκαιρινές θερμοκρασίες και διατηρημένη οξύτητα, καλές προϋποθέσεις ειδικά για ένα Syrah που πρέπει να κρατήσει την μπαχαρένια του πινελιά και το φρούτο. Τα σταφύλια μπήκαν στο οινοποιείο στις 25 Σεπτεμβρίου. Τρία κρασιά Tomos βρέθηκαν παράλληλα στο ποτήρι μου, το Cabernet 2013, το Merlot 2014 και αυτό το Syrah 2013 – και είχα περιέργεια να δω αν η επίσημη ιεράρχηση αντέχει μέσα στο ποτήρι.

Στη μύτη πολύ φρουτώδες, ακόμα άφθονο μύρτιλο, μαζί και λίγη μαύρη σοκολάτα κι ένα ελάχιστο μπαλσάμικο. Στον ουρανίσκο έχει, σε αντίθεση με το Cabernet με τις πιο αδρές, ακόμα πιο μακρόβιες τανίνες του, σταθερά περισσότερο φρούτο, και προς το τέλος έρχεται ακόμα μια ζωηρή, φρουτώδης οξύτητα. Από τα τρία κρασιά Tomos αυτό το Syrah είναι μακράν το καλύτερο· δεν χρειάζεται καθόλου να κρυφτεί μπροστά στα ψηλότερα κατατασσόμενα αδέλφια του. Μόνο η δεύτερη επίγευση θα μπορούσε να είναι λίγο καλύτερη.

Ένα πραγματικά υπέροχο κρασί, που αξίζει 93+ βαθμούς. Την κορύφωσή του μάλλον θα τη φτάσει μόλις σε περίπου πέντε χρόνια, και του δίνω άνετα άλλα δεκαπέντε χρόνια ωρίμανσης. Έτσι, η επίσημη ιεραρχία ανατρέπεται οριστικά, καθώς το χαμηλότερα κατατασσόμενο από τα τρία ήταν στο ποτήρι το πιο πειστικό.