Τ-Οίνος – Mavrosé 2025

Ο Τ-Οίνος στην Τήνο είναι ένα από τα πιο φιλόδοξα οινικά εγχειρήματα των Κυκλάδων, γεννημένο σε ένα τοπίο από γρανιτένιους ογκόλιθους που θεωρείται προστατευόμενο γεωλογικό φαινόμενο, με σύμβουλο τον Stéphane Derenoncourt. Το Mavrosé είναι εδώ το ροζέ που βρίσκεται κάτω από το Clos Stegasta Rosé, το δεύτερο ροζέ του οίκου ας πούμε – και μια γοητευτική λεπτομέρεια από την πλευρά της ομάδας δεν μπορώ να την αποσιωπήσω εδώ: ο σκύλος του κτήματος, ο Μάρκος, φιγουράρει εκεί ως «General Supervisor».

Στο ποτήρι υπάρχει ένα κυκλαδίτικο χαρμάνι από 80 % Avgoustiatis και 20 % Mavrotragano, ταξινομημένο ως ΠΓΕ Κυκλάδες. Τα σταφύλια προέρχονται από τα αμπελοτόπια Σπαρβέρι και Άγιος Δημήτριος, σε υψόμετρο περίπου 400 μέτρων, από γρανίτη με αμμώδη πηλό, από πυκνοφυτεμένα κυπελλοειδή πρέμνα με 10.000 φυτά και μόλις 25 εκατόλιτρα ανά εκτάριο. Ο τρύγος έγινε από τις 8 έως τις 11 Σεπτεμβρίου 2025, σε μικρά τελάρα των 20 κιλών τις πρωινές ώρες· ακολουθούν άμεση πίεση, ζύμωση ελεγχόμενης θερμοκρασίας σε ανοξείδωτο με απομονωμένες ζύμες από τους ίδιους τους αμπελώνες και περίπου τρεις μήνες πάνω στις λεπτές οινολάσπες, χωρίς καθόλου ξύλο. Παράγονται περίπου 2.500 φιάλες ανά εσοδεία. Το αλκοόλ φτάνει το 13 %.

Δοκίμασα το Mavrosé 2025 τον Μάιο του 2026 μαζί με το Clos Stegasta Rosé 2023 – και σε αυτή τη σύγκριση θα καταλήξω στο τέλος. Ως χρονιά, το 2025 ήταν στην Τήνο μια πιο δροσερή χρονιά, που διατήρησε τον φρουτώδη χαρακτήρα και την οξύτητα· ο τρύγος έπεσε αντίστοιχα αργά, στις αρχές Σεπτεμβρίου, ενώ το 2024 είχε ήδη μαζευτεί μεταξύ 21 και 24 Αυγούστου. Ακριβώς αυτό αποτυπώνεται στο ποτήρι.

Στη μύτη είναι κοκκινόφρουτος και ταυτόχρονα λουλουδάτος. Στο στόμα τον στηρίζει μια ευχάριστη οξύτητα, η αίσθηση στο στόμα είναι πολύ καλή, σχεδόν επενδύει το στόμα, με μια εντύπωση γλυκύτητας, παρόλο που ο οίνος είναι ξηρής οινοποίησης. Η επίγευση είναι μέτριας διάρκειας, με λίγο μελισσόχορτο και ένα ελάχιστο πράσινο μήλο· επιπλέον δείχνει αρκετά ορυκτώδης, σχεδόν μεταλλικός σαν κέρμα – και αυτή η μεταλλική νότα είναι το μόνο που τραβάει τον οίνο λίγο προς τα κάτω για μένα. Ήδη από τώρα πίνεται εξαιρετικά, δεν υπάρχει κανένας λόγος να περιμένεις.

Στην Ελλάδα το Mavrosé κοστίζει περίπου 34 ευρώ και στη Botilia εξαντλείται γρήγορα χρόνο με τον χρόνο. Και εδώ κρύβεται το πραγματικό ζουμί: το Clos Stegasta Rosé 2023, το κορυφαίο μοντέλο του οίκου στα 58 ευρώ, πήρε από εμένα στην ίδια δοκιμή επίσης 91 βαθμούς – το κατά το ήμισυ φθηνότερο Mavrosé βρίσκεται δηλαδή ακριβώς στο ίδιο επίπεδο ποιότητας. Για το Clos μάλιστα σημείωσα ότι «δεν είναι κατά πολύ τόσο ενδοτικό όσο το Mavrosé». 91 βαθμοί.