Torosidis – Limnio Malagouzia 2023

Ο Τοροσίδης είναι για μένα ο νεοφερμένος της χρονιάς, η ανακάλυψή μου ανάμεσα στα ελληνικά οινοποιεία. Ο Στάθης Τοροσίδης καλλιεργεί στον Πετεινό, περίπου πέντε χιλιόμετρα από την Ξάνθη στη Θράκη, έναν αμπελώνα που ο ίδιος περιγράφει ως εξαιρετικά μικρό. Την τοποθεσία τη βλέπει ως πείραμα. Βρίσκεται συνειδητά μακριά από τους γνωστούς αμπελώνες γύρω από τα Άβδηρα και μακριά από τους ορεινούς και παραθαλάσσιους τόπους που θεωρούνται σίγουροι. Μετά από χρόνια πειραματικής καλλιέργειας, ο Τοροσίδης φύτεψε το 2013 τον πρώτο δικό του αμπελώνα. Μεταξύ 2017 και 2019 προστέθηκαν Μαλαγουζιά, Λημνιό, Syrah και Βιδιανό, και το 2020 εμφιάλωσε το πρώτο του κρασί. Δικό του οινοποιείο ο οίκος δεν διαθέτει, η οινοποίηση γίνεται σύμφωνα με τον παραγωγό στο οινοποιείο Ανατολικός στην περιοχή. Τεχνικά δελτία δεν υπάρχουν συνειδητά, επειδή, όπως αναφέρει ο παραγωγός, βρίσκονται ακόμη σε μια φάση πειραματισμού και συνεχών δοκιμών.

Το Λημνιό Μαλαγουζιά αναφέρει απλώς τις δύο ποικιλίες του. Το ερυθρό Λημνιό και η λευκή Μαλαγουζιά τρυγήθηκαν σε προχωρημένη ωρίμανση και δεν αναμείχθηκαν εκ των υστέρων, αλλά ζυμώθηκαν μαζί στη δεξαμενή σε χαμηλές θερμοκρασίες. Τις αναλογίες τις καθορίζει ο Τοροσίδης κάθε φορά κατά τον τρύγο, το 2023 ήταν 65 % Μαλαγουζιά και 35 % Λημνιό. Στη συνέχεια το κρασί έμεινε έξι μήνες πάνω στις λεπτές οινολάσπες. Η ζύμωση και η ωρίμανση έγιναν αποκλειστικά σε ανοξείδωτο, ξύλο ο Τοροσίδης δεν χρησιμοποιεί σε κανένα από τα κρασιά του. Στην ετικέτα αναγράφεται «Fermented until natural sweetness». Τα 8,5 g/l υπολειμματικού σακχάρου κατά την εμφιάλωση προέρχονται, κατά τον παραγωγό, από το σάκχαρο που απέμεινε μετά τη ζύμωση. Το κρασί είναι έτσι ημίξηρο, και μάλιστα με 15 % αλκοόλ. Ο παραγωγός το κατατάσσει ως ήσυχο ροζέ. Ο Πετεινός ανήκει μεν στον δήμο Αβδήρων, βρίσκεται όμως κατά τον παραγωγό εκτός της ζώνης που δικαιούται να φέρει την ένδειξη ΠΓΕ Άβδηρα. Γι' αυτό το κρασί κατατάσσεται ως ποικιλιακό χωρίς προστατευόμενη προέλευση. Τον Μάιο του 2024 ο Τοροσίδης το παρουσίασε ως το πρώτο του πιστοποιημένο βιολογικό κρασί, τη βιολογική πιστοποίηση μέσω της GMCERT το κτήμα, σύμφωνα με τα λεγόμενά του, την ολοκλήρωσε το 2023.

Δοκίμασα το κρασί τον Αύγουστο του 2026, σχεδόν τρία χρόνια μετά τον τρύγο, σε μια σειρά μαζί με άλλα δείγματα του κτήματος, τα λευκά Μαλαγουζιά Βιδιανό Chardonnay 2024 και Viticulturist Μαλαγουζιά 2025, το ερυθρό Syrah Βιδιανό 2023 και ως δεύτερο ροζέ το Λημνιό Syrah 2024. Το έκτο κρασί, το Βιδιανό 2025, το είχα στο ποτήρι μου μόλις τον Οκτώβριο.

Το Λημνιό Μαλαγουζιά έχει τόσο διοξείδιο του άνθρακα που κάνει κανονικό «πλοπ» όταν τραβάς τον φελλό. Για μένα αυτό μετράει ήδη ουσιαστικά ως half sparkling. Η μύτη είναι καραμελώδης, αλλά στην πραγματικότητα σχετικά συγκρατημένη. Στον ουρανίσκο δείχνει έπειτα μια πολύ όμορφη γλυκύτητα, και το διοξείδιο του άνθρακα παίζει κι αυτό ωραία μαζί της. Μια ιδέα περισσότερη οξύτητα δεν θα έβλαπτε. Η επίγευση είναι για μένα προσωπικά υπερβολικά οξειδωτική. Εκεί γεύομαι και λίγο Brett ή βρεγμένο σκυλί, αν και σε αυτό είμαι λίγο διχασμένος.

Για μένα αυτό δεν ταιριάζει απόλυτα με το κόνσεπτ. Στο κρασί λείπει έτσι κάτι που έχουν τα περισσότερα άλλα κρασιά του οίκου, δηλαδή σωστή ένταση. Το Viticulturist Μαλαγουζιά 2025 από την ίδια σειρά, για παράδειγμα, είχε απίστευτη ένταση. Τα δύο ροζέ ήταν ενδιαφέροντα, αλλά όχι εντελώς εντυπωσιακά. Το Λημνιό Syrah 2024 είναι το μάλλον βαρετά φρόνιμο από τα δύο και βρίσκεται για μένα με 89 βαθμούς οριακά μπροστά. Αυτό εδώ είναι το τολμηρό, αλλά όχι ιδιαίτερα πειστικό. Τα υπόλοιπα κρασιά της σειράς τα σημείωσα με 90 βαθμούς για το Βιδιανό 2025, 91 για το Μαλαγουζιά Βιδιανό Chardonnay 2024 και 94 για το Syrah Βιδιανό 2023. Η ιδέα πίσω από το Λημνιό Μαλαγουζιά είναι πολύ καλή, αλλά εδώ βλέπω ακόμη περιθώρια ανόδου. Το κρασί κοστίζει περίπου 8 ευρώ στην Ελλάδα. Τα 15 % αλκοόλ δεν ενοχλούν καθόλου στην επίγευση· το κρασί δεν δίνει καθόλου την αίσθηση του αλκοολικού καψίματος. Για μένα είναι 88 βαθμοί. Με πολλά περιθώρια ανόδου.