Κτήμα Άλφα — Axia 2017

Το Axia σημαίνει στα ελληνικά «αξία», και πιο εύστοχο όνομα δύσκολα θα μπορούσε να βρεθεί, γιατί αυτό το χαρμάνι είναι μέσα στη γκάμα του Κτήματος Άλφα το έξυπνο, απλό, αλλά σοβαρά δουλεμένο κόκκινο κρασί σε μικρή τιμή. Με περίπου 12 € παίρνεις μισό-μισό Ξινόμαυρο και Syrah από το δροσερό οροπέδιο του Αμυνταίου στα βορειοδυτικά της Ελλάδας. Επειδή το ποσοστό του Syrah αποκλείει την ονομασία προέλευσης ΠΟΠ Αμύνταιο, που απαιτεί καθαρό Ξινόμαυρο, το κρασί κυκλοφορεί ως ΠΓΕ Φλώρινα. Η ιδέα από πίσω είναι ξεκάθαρη, το Syrah φέρνει σκούρο φρούτο, πιπέρι και σώμα, το Ξινόμαυρο οξύτητα, τανίνη, κόκκινο φρούτο και τη ραχοκοκαλιά για την ωρίμανση. Το Αμύνταιο, που το αποκαλούν συχνά το Πιεμόντε της Ελλάδας, φροντίζει με το υψόμετρο, τις δροσερές νύχτες και τα ασβεστολιθικά εδάφη ώστε ένα τέτοιο κρασί, παρά τα γερά 14 τοις εκατό αλκοόλ του, να ζει από φρεσκάδα και δομή και όχι μόνο από τη ζέστη.

Η χρονιά του 2017 ήταν στο Αμύνταιο ξηρή και πρώιμη, με χαλάζι σε ορισμένα αμπέλια, αλλά ποιοτικά δυνατή, και ειδικά το Ξινόμαυρο και το Syrah ωρίμασαν καλά. Στο οινοποιείο οι δύο ποικιλίες ζυμώθηκαν χωριστά και αναμείχθηκαν μόνο μετά, το κρασί έμεινε δώδεκα μήνες σε δρυ Allier και στη συνέχεια άλλον έναν χρόνο στη φιάλη, βγήκε δηλαδή στην αγορά όχι ωμό, αλλά ήδη κάπως ηρεμημένο.

Αυτό το κρασί το γνωρίζω πια εδώ και αρκετά χρόνια. Το 2021 με έπεισε απόλυτα, μια βόμβα φρούτου με πολλή δομή, τότε 92 βαθμοί και μία από τις καλύτερες σχέσεις ποιότητας-τιμής που ήξερα. Το 2024 εκπλάγηκα μετά με το πόσο φρέσκο εξακολουθούσε να δείχνει και με το πόσο δυναμικό φαινόταν να κρύβει, ένα 90+, και σκέφτηκα πως τα επόμενα πέντε χρόνια θα συνέχιζε να βελτιώνεται. Τώρα, το 2026, πρέπει ωστόσο να διαπιστώσω ότι αυτό δεν συμβαίνει.

Στη μύτη έχει πολύ σμέουρο, που σου θυμίζει καθαρά το κρασί του παρελθόντος, μαζί και λίγη φράουλα. Στον ουρανίσκο ξεχωρίζει έπειτα έντονα το Ξινόμαυρο με τη δομή του, γιατί το κρασί από κάτω έχει αισθητά ξεφουσκώσει. Έτσι ψηλαφίζεις στο μεσαίο μέρος κάπως έκπληκτος αυτό το Ξινόμαυρο, απορείς με την τανίνη και αναρωτιέσαι αν υπάρχει κάτι μεταλλικό, σαν κέρμα. Στην επίγευση μένει τότε όντως μόνο η οξύτητα. Πολλά τριτογενή δεν υπάρχουν ακόμη, λίγη καραμέλα, μια ιδέα φασκόμηλο. Το όλον είναι μάλλον διαλυμένο παρά συγκροτημένο, και γι' αυτό πρέπει να το πιει κανείς τώρα, καλύτερο δεν γίνεται πια. Για μένα αυτό είναι 89 βαθμοί.