Κτήμα Μανωλεσάκη – Pelagia 2022

Με αυτό το κρασί έχω μια κάπως φορτισμένη σχέση. Τον Pelagia 2017 τον είχα βαθμολογήσει το 2021, τετράχρονο πια, με 89 βαθμούς, μάλλον συγκρατημένα για το κορυφαίο ερυθρό του κτήματος, και έμεινα ακόμη πιο έκπληκτος όταν ο 2018 βρέθηκε στην 32η θέση των 50 Great Greek Wines 2022. Ο 2022, τώρα επίσης με περίπου τέσσερα χρόνια στο ποτήρι, δείχνει ήδη χρωματικά πιο πυκνός από το μπουκάλι που είχα τότε μπροστά μου.

Η Αδριανή είναι χωριό στην Περιφερειακή Ενότητα Δράμας, μιας από τις λίγες ελληνικές οινικές περιοχές χωρίς καθόλου πρόσβαση στη θάλασσα, ηπειρωτικής και περίκλειστης ολόγυρα από βουνά. Η χρονιά εδώ συχνά πηγαίνει κόντρα στην εθνική τάση, και το 2022 είναι μια τέτοια περίπτωση: ενώ η Ελλάδα σε εθνικό επίπεδο έζησε μια θερμή, δυνατή χρονιά, στη Δράμα ήταν όψιμη και δροσερή, με μια καθυστέρηση έως και μισού μήνα σε σχέση με το 2021, που διατηρήθηκε μέχρι τον τρύγο. Η εικόνα του τρύγου στην περιοχή είναι ιδιόμορφη, με ελαφρώς χαμηλότερη οξύτητα από το 2021, υψηλότερο pH και στα ερυθρά μια καθυστερημένη φαινολική ωρίμανση, που δυσκόλεψε την επιλογή των ημερομηνιών τρύγου. Το ίδιο το κτήμα, αντίθετα, αναφέρει για τους δικούς του αμπελώνες υψηλότερο Baumé από το συνηθισμένο, ισορροπημένη οξύτητα και ισορροπημένο pH, καθώς και ερυθρά με αυξημένο φαινολικό φορτίο, και μιλά για μια εξαιρετική χρονιά ερυθρών. Ένα ερυθρό της Δράμας από το 2022 δεν είχε ξαναβρεθεί στο ποτήρι μου, οπότε κρίνω τη χρονιά εδώ για πρώτη φορά από πρώτο χέρι. Για ένα Pinot Noir η δροσιά είναι έτσι κι αλλιώς λιγότερο πρόβλημα απ' ό,τι για τις όψιμες διεθνείς ποικιλίες – το Pinot θέλει τη δροσιά.

Το χαρμάνι αποτελείται από 60 % Pinot Noir και 40 % Αγιωργίτικο. Το Pinot προέρχεται από ένα εκτάριο στο δικό τους τεμάχιο «Το Δέντρο», το Αγιωργίτικο από άλλα 0,4 εκτάρια, και τα δύο σε υψόμετρο 200 έως 300 μέτρων, σε αργιλώδες έδαφος με διάσπαρτα μικρά ασβεστολιθικά τεμάχια. Με πράσινο τρύγο η απόδοση περιορίζεται στα 450 κιλά ανά στρέμμα, δηλαδή 4.500 κιλά ανά εκτάριο και συνεπώς η χαμηλότερη όλης της σειράς. Ο τρύγος γίνεται νύχτα, έπειτα το κρασί ωριμάζει δέκα μήνες σε καινούργια γαλλικά δρύινα βαρέλια πρώτης χρήσης και στη συνέχεια δώδεκα μήνες στο μπουκάλι. Ταξινομείται απλώς ως ποικιλιακό κρασί, καθώς το Pinot Noir δεν επιτρέπεται στην ΠΓΕ Δράμα.

Στη μύτη ο 2022 αυτή τη φορά με πείθει πολύ. Ακόμη καλά δροσισμένος, αναδίδει κόκκινο μύρτιλο, μαζί με λίγο κόκκινο κεράσι. Το Pinot Noir αναγνωρίζεται καθαρά και δείχνει εξαιρετικά λεπτεπίλεπτο, με μια μικρή πινελιά νουγκά από κάτω.

Στον ουρανίσκο εμφανίζεται έπειτα πιο επιτακτικά το Αγιωργίτικο, με γερή τανίνη και άφθονο δαμάσκηνο, μαζί με βατόμουρο. Προστίθεται μια μπαχαρένια νότα ωρίμανσης με σανδαλόξυλο, που σε μένα δίνει μια ελαφρώς οξειδωτική αίσθηση – ένα είδος αρωματικής που στο Αγιωργίτικο συνήθως με δυσκολεύει. Την πρώτη μέρα μετά το άνοιγμα, όμως, εδώ δείχνει εκπληκτικά ισορροπημένη και μάλιστα συμβάλλει στην ισορροπία· το πώς εξελίσσεται με περισσότερο αέρα και περισσότερο χρόνο θέλω να το παρακολουθήσω κι άλλο. Η επίγευση είναι μεσαίας διάρκειας, το 13,5 % αλκοόλ παραμένει μετρημένο. Πάνω απ' όλα, το κρασί δεν παραδίδεται σε μια βουργουνδική αυστηρότητα, στην οποία έτσι κι αλλιώς δεν θα μπορούσε ποτέ να ανταποκριθεί· η πληθωρικότητα τού ταιριάζει. Στη δεύτερη επίγευση εμφανίζεται ακόμη μια λεπτή πινελιά μαρτσιπάν.

Αυτό είναι ένα πραγματικά καλό κρασί. Για το δικό μου γούστο, το χαρμάνι θα σήκωνε ακόμη μια ιδέα περισσότερο Pinot Noir και μια μικρή δόση περισσότερης οξύτητας, τότε δεν θα ήταν απλώς ένα πολύ καλό, αλλά ένα συναρπαστικό κρασί. Ως συνοδεία σε κρέας σιγομαγειρεμένο, ακόμη και με κόκκινο λάχανο, θα λειτουργούσε έξοχα· για τέτοια πιάτα συνήθως καταφεύγω σε γερμανικά κρασιά, γι' αυτό και με χαροποιεί ακόμη περισσότερο η κατεύθυνση προς την οποία εξελίσσεται ο Pelagia.

Στο κτήμα το κρασί κοστίζει από 42 ευρώ, κάτι που για όσα προσφέρει είναι αρκετά τσουχτερό. Όποιος αγαπά τα ελληνικά κρασιά, θα πρέπει ωστόσο να έχει βάλει κάποτε στο ποτήρι του αυτό το ενδιαφέρον πείραμα από Pinot Noir και Αγιωργίτικο. Για μένα είναι 92 βαθμοί.