Κτήμα Γεροβασιλείου — Άβατον 2017

Το Avaton 2017 από το Κτήμα Γεροβασιλείου (ΠΓΕ Επανομή, 14,5% vol). Το είχαμε δοκιμάσει τελευταία φορά το 2021 και, στη νεαρή ηλικία μόλις τεσσάρων ετών, το είχαμε ήδη βαθμολογήσει με 94 βαθμούς. Τότε παρουσίαζε υπέροχα καθαρά κόκκινα φρούτα στη μύτη, με διακριτικές νότες φασκόμηλου στο υπόβαθρο. Στον ουρανίσκο εμφανίστηκε ευδιάκριτο νουγκά, ενσωματωμένο σε θαυμάσια λεπτές τανίνες που δεν παρέκκλιναν ούτε προς υπερβολικά μεταξένια υφή ούτε προς το πολτώδες. Κρασί που πινόταν φανταστικά -- μόνο στο φινίρισμα κυριαρχούσε η αλκοόλη λίγο παραπάνω απ' όσο θα έπρεπε. Τέσσερα χρόνια αργότερα, στη δοκιμή της άνοιξης του 2025, το κρασί είχε αλλάξει σε εκπληκτικό βαθμό. Πολλά από τα τότε τόσο ελκυστικά αρώματα νουγκά είχαν διαλυθεί. Η μύτη είναι πλέον πολύ πιο στενά εστιασμένη σε κόκκινα φρούτα, με κάποιες φυτικές νότες όπως παντζάρι και ελαφρώς πικρές υποδηλώσεις ξύσματος πορτοκαλιού ή κουμκουάτ. Στον ουρανίσκο ξεχωρίζει ακραία συγκέντρωση αρωμάτων ευκαλύπτου, όπως σπανίως έχω συναντήσει σε ελληνικά κρασιά -- θα σκεφτόταν κανείς πιο εύκολα ένα Cabernet από την Αυστραλία. Συνολικά σαφώς λιγότερο επιθετικό σε σχέση με τη δοκιμή του 2021, ωστόσο όχι πλέον τόσο λεπτεπίλεπτο όσο στην πρώτη γνωριμία. Η αλκοόλη παραμένει σχετικά αισθητή. Τελικά 92 βαθμοί -- το κρασί δεν εξελίχθηκε προς την κατεύθυνση που ελπίζαμε. Μερικές ημέρες μετά τη δοκιμή, το ξαναδοκίμασα για να δω πώς εξελίσσονται τα κρασιά με οξυγόνο. Στο κρασί του 2017, με πολύ αέρα το νουγκά πράγματι επιστρέφει. Ωστόσο, εμφανίζει γρήγορα οξειδωτικές νότες και γίνεται σύντομα η χειρότερη επιλογή -- πέφτει στους 90 βαθμούς. Κατά τη γνώμη μου, μάλλον ανησυχητική εξέλιξη -- υπογραμμίζει τη δυσκολία που αντιμετωπίζω συχνά στο να εντοπίσω το κορυφαίο σημείο ωρίμανσης στα κόκκινα κρασιά του Γεροβασιλείου.