Κτήμα Γεροβασιλείου — Άβατον 2021

Το Avaton 2021 από το Κτήμα Γεροβασιλείου (ΠΓΕ Επανομή, 14,5% vol). Το χαρμάνι αποτελείται κατά κύριο λόγο από Λημνιό, με μικρότερα ποσοστά Μαυροτράγανου και Μαυρουδιού. Το Μαυροτράγανο κάνει τελευταία καριέρα και πέρα από τη Σαντορίνη. Το Μαυρούδι είναι μια σημαντική, αν και γενετικά συχνά πολύ ασαφής ποικιλία στη Βόρεια Ελλάδα. Η σημασία της ποικιλίας Λημνιό για τον Ευάγγελο Γεροβασιλείου γίνεται σαφής αν αναλογιστεί κανείς ότι ο οινοποιός την επέλεξε ως το ερυθρό αντίστοιχο της Μαλαγουζιάς που ο ίδιος διέσωσε -- ακόμη κι αν το πανομοιότυπο σε σχήμα μπουκάλι στην ερυθρή εκδοχή του δεν εμφιαλώνεται ως μονοποικιλιακός οίνος. Στη μύτη, άφθονα σκούρα μούρα, αλλά και πολλά μπαχαρικά και βότανα, μαζί με λίγο κεράσι και μια νότα κακάο. Στον ουρανίσκο, ο οίνος παρουσιάζει μάλλον συγκρατημένη τανίνη στο εμπρόσθιο τμήμα του στόματος. Όλη η δράση εκτυλίσσεται στο πίσω μέρος του ουρανίσκου. Εκεί αναδύονται μερικές αρκετά πράσινες νότες καθώς και μια ορισμένη πικράδα που προς το παρόν ενοχλεί αρκετά. Στο τελείωμα ωστόσο ο οίνος είναι αρκετά λεπτεπίλεπτος -- αναδύονται και ορισμένα αιθέρια και λουλουδάτα αρώματα. 92 βαθμοί -- αλλά οπωσδήποτε αφήστε τον να ωριμάσει για αρκετά ακόμη χρόνια. Φαίνεται ακόμα πολύ νεαρός. Θα εξελιχθεί σε κάτι περισσότερο;
Γενικά είμαι κάπως επιφυλακτικός με τις νεαρές χρονιές του Avaton. Μου φαίνεται ότι ενδέχεται να υπάρχει μια τάση εδώ, παρόμοια με αυτή που γνωρίζω από τα Syrah ή τους οίνους με βάση το Syrah του Γεροβασιλείου: υπερβολικά πολλές γωνιώδεις πράσινες νότες που απαιτούν σημαντική ωρίμανση και καθιστούν δύσκολο να πετύχεις το ιδανικό παράθυρο κατανάλωσης. Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι οίνοι ξεπερνούν το απόγειό τους πριν αποβάλουν την ατίθαση νεανικότητά τους.
Ένα επιπλέον στοιχείο: σε ξεχωριστή δοκιμή τον Δεκέμβριο του 2025 είχα στο ποτήρι μου το Avaton 2020 (14% vol), το οποίο πίνεται πολύ εύκολα και χαρακτηριζόταν από άφθονο νουγκά -- αρωματικά πιο στρογγυλό από το 2021, αλλά επίσης ακόμη στους "μόλις" 92+ βαθμούς, επειδή η τανίνη εξακολουθεί να είναι πολύ εμφανής.
Μάλλον εναντίον της θέσης ότι το 2021 θα εξελιχθεί πολύ περισσότερο λειτουργεί το Avaton 2017 (επίσης 14,5% vol) ως μελέτη περίπτωσης. Το είχαμε δοκιμάσει τελευταία φορά το 2021 και τότε, στην τρυφερή ηλικία μόλις τεσσάρων ετών, το είχαμε ήδη βαθμολογήσει με 94 βαθμούς. Εκείνη την εποχή παρουσίαζε υπέροχα καθαρά κόκκινα φρούτα στη μύτη, με υπόστρωμα διακριτικών νοτών φασκομήλου. Στον ουρανίσκο προσετίθετο ευδιάκριτο νουγκά, ενταγμένο σε υπέροχα λεπτές τανίνες που δεν παρεξέκλιναν ούτε προς υπερβολικά μεταξένια υφή ούτε προς χονδροειδή αίσθηση. Ένας οίνος που πινόταν φανταστικά -- μόνο στο τελείωμα κυριαρχούσε η αλκοόλη ίσως λίγο παραπάνω. Τέσσερα χρόνια αργότερα, στη δοκιμή την άνοιξη του 2025, ο οίνος είχε αλλάξει εντυπωσιακά. Μεγάλο μέρος του τόσο ελκυστικού χαρακτήρα νουγκά είχε εξατμιστεί. Η μύτη είναι πλέον πολύ πιο στενά εστιασμένη σε κόκκινα φρούτα, με κάποιες φυτικές νότες όπως παντζάρι και ελαφρώς πικρές αποχρώσεις φλούδας πορτοκαλιού ή κουμκουάτ. Στον ουρανίσκο ξεχωρίζει μια ακραία συγκέντρωση αρωμάτων ευκαλύπτου, που σπάνια έχω βιώσει σε ελληνικούς οίνους -- θα παρέπεμπε κυρίως σε Cabernet από την Αυστραλία. Συνολικά σημαντικά λιγότερο επιθετικός από τον 2021, ωστόσο δεν είναι πια τόσο λεπτεπίλεπτος όσο κατά την πρώτη γνωριμία. Η αλκοόλη παραμένει σχετικά αισθητή. Τελικά 92 βαθμοί -- ο οίνος δεν εξελίχθηκε προς την κατεύθυνση που ελπίζαμε.
Ωστόσο: αρκετές ημέρες μετά τη δοκιμή ξαναδοκίμασα για να δω πώς εξελίσσονται οι οίνοι με την έκθεση σε οξυγόνο. Στον οίνο του 2017 το νουγκά όντως επιστρέφει με πολύ αέρα. Όμως εμφανίζει γρήγορα οξειδωτικές νότες και γίνεται σύντομα η κατώτερη επιλογή -- πέφτει στους 90 βαθμούς. Το Avaton 2021 αντιθέτως δεν είναι πια τόσο αυστηρό και απαιτητικό. Αναδεικνύει την άρκευθό του, το βατόμουρό του, την καλή δομή του. Υπάρχει λοιπόν σίγουρα λόγος να ελπίζουμε ότι σε μερικά χρόνια θα ανέβει στους 93 ή 94 βαθμούς.