ΚΑΛΩΣ ΗΡΘΑΤΕ

Τα ερυθρά κρασιά του La Tour Melas από τον Αχινό κοντά στη Στυλίδα της Φθιώτιδας τα βαθμολογώ εδώ και χρόνια σταθερά με 94 έως 95+ βαθμούς. Το ότι το κτήμα δεν φτιάχνει ούτε τα ροζέ του στο πόδι φαίνεται ήδη από την κλιμάκωση: στη βάση ο Nautilus, στη μέση η Idylle d'Achinos, στην κορυφή ο Silphium, μια κατά δήλωση του κτήματος πολύ περιορισμένη κυβέ. Τον Οκτώβριο του 2026 δοκίμασα μαζί τα δύο ανώτερα κρασιά του τρύγου 2025, και τα δύο ως δείγματα του οινοποιείου. Πιο αποκαλυ

Δύο ροζέ, η ίδια ιδέα: Syrah μπροστά, μια ελληνική ποικιλία δίπλα της, και τα δύο από τη σοδειά του 2025, και τα δύο με 13,5 % αλκοόλ, και τα δύο πιο σκούρα απ' ό,τι συνήθως περιμένει κανείς από ένα ροζέ. Το ένα έρχεται από το νοτιότερο άκρο της ελληνικής αμπελουργίας, την Κρήτη, το άλλο από το βορειότερο, τη Δράμα. «Ροζέ για πίτσα» ονομάζω εγώ κάτι τέτοιο: στιβαρά, ανεπιτήδευτα ροζέ που αντέχουν ντομάτα, τυρί και μυρωδικά χωρίς να λυγίζουν με το πρώτο. Η δίκαιη διαφορά Η Κρή

Δύο φιάλες από το ίδιο κτήμα, δύο κατηγορίες τιμής, μία βαθμολογία. Ο Clos Stegasta Rosé 2023, το κορυφαίο ροζέ του T-Oinos στην Τήνο, κοστίζει στην Ελλάδα γύρω στα 60 €. Ο Mavrosé 2025, το δεύτερο ροζέ του οίκου, κοστίζει στην Ελλάδα γύρω στα 35 €. Τον Μάιο του 2026 βρέθηκαν και τα δύο δίπλα δίπλα στο ποτήρι, και στο τέλος πίσω και από τα δύο στεκόταν ο ίδιος αριθμός: 91 βαθμοί. Στην άμεση σύγκριση, ο Mavrosé ήταν μάλιστα ο πιο χαϊδευτικός στο στόμα. Ένα μέρος της εξήγησης κ

Η οινική κουλτούρα της Κρήτης μετρά πάνω από 4.000 χρόνια ιστορίας και γνωρίζει σήμερα συναρπαστική αναγέννηση. Στο κείμενο που ακολουθεί, θα ήθελα να σκιαγραφήσω σε αδρές γραμμές ορισμένες εξελίξεις, όπως τις αντιλαμβάνομαι. Θα το επιχειρήσω μέσα από αναφορές σε κρασιά που βρέθηκαν πρόσφατα στο ποτήρι μου – κρασιά που, στο σύνολό τους, συνθέτουν μια εικόνα του πού βρίσκεται αυτόν τον καιρό, κατά την αίσθησή μου, το κρητικό κρασί. Σημειωτέον ότι δεν πρόκειται για συστηματική