Ροζέ για πίτσα από τη Βόρεια και τη Νότια Ελλάδα

Δύο ροζέ, η ίδια ιδέα: Syrah μπροστά, μια ελληνική ποικιλία δίπλα της, και τα δύο από τη σοδειά του 2025, και τα δύο με 13,5 % αλκοόλ, και τα δύο πιο σκούρα απ' ό,τι συνήθως περιμένει κανείς από ένα ροζέ. Το ένα έρχεται από το νοτιότερο άκρο της ελληνικής αμπελουργίας, την Κρήτη, το άλλο από το βορειότερο, τη Δράμα. «Ροζέ για πίτσα» ονομάζω εγώ κάτι τέτοιο: στιβαρά, ανεπιτήδευτα ροζέ που αντέχουν ντομάτα, τυρί και μυρωδικά χωρίς να λυγίζουν με το πρώτο.

Η δίκαιη διαφορά

Η Κρήτη και η Δράμα είναι τα δύο άκρα της ελληνικής αμπελουργίας, πιο μακριά μεταξύ τους δεν γίνεται μέσα στη χώρα. Για να είμαστε δίκαιοι, πρέπει να κατονομάσουμε μια διαφορά: ο Κρητικός φέρνει με τη Μανδηλαριά μια γνήσια αυτόχθονη νησιωτική ποικιλία. Το κρασί από τη Δράμα χρησιμοποιεί Αγιωργίτικο, που σήμερα μεν καλλιεργείται σε όλη την Ελλάδα, αλλά κατάγεται από την Πελοπόννησο, από την περιοχή της Κορίνθου, και πιο συγκεκριμένα από τη Νεμέα. Στο βορειοελλαδίτικο κρασί, λοιπόν, η ελληνική ποικιλία είναι κι αυτή η ίδια φερτή.

Το Prinos Rosé από την Κρήτη

Το **Prinos Rosé 2025** του Οινοποιείου Διαμαντάκη αποτελείται από 70 % Syrah και 30 % Μανδηλαριά, εμφιαλωμένο ως ΠΓΕ Κρήτη. Το οικογενειακό οινοποιείο ιδρύθηκε το 2007 από τρία αδέρφια και εδρεύει στις Κάτω Ασίτες, στις ανατολικές υπώρειες του Ψηλορείτη· τα αμπελοτεμάχια βρίσκονται σε υψόμετρο 350 έως 550 μέτρων πάνω σε ασβεστόλιθο. «Πρίνος», παρεμπιπτόντως, είναι το ελληνικό όνομα του πουρναριού, ενός ανθεκτικού στην ξηρασία δέντρου των κρητικών βουνών, και το κρασί ανήκει στη βασική σειρά του κτήματος.

Στο ποτήρι είναι σκούρο, αλλά γέρνει προς το πορτοκαλί. Στη μύτη έρχεται σαφώς με κόκκινα φρούτα και πολύ απολαυστική διάθεση, μαζί με μια ιδέα καραμέλας. Στο στόμα είναι πολύ κρεμώδες, σχεδόν ελαιώδες. Εμένα μου λείπει λίγη οξύτητα, είναι μια στάλα υπερβολικά στρογγυλό, δείχνει ελαφρώς οξειδωτικές νότες, πολλή καραμέλα και μια μικρή βοτανική πινελιά. Το λευκό Prinos 2025 από Μαλβαζία Αρωματική και Chardonnay μου άρεσε πολύ, με 91 βαθμούς· με αυτό το μέτρο, το ροζέ είναι κάπως πιο απλό.

Το Gennima Psychis Rosé από τη Δράμα

Το **Gennima Psychis Rosé 2025** του Κτήματος Μανωλεσάκη συνδυάζει 60 % Syrah με 40 % Αγιωργίτικο, εμφιαλωμένο ως ΠΓΕ Δράμα. Στον European Red & Rosé Wine Contest Strasbourg 2026, στην πρώτη διοργάνωση αυτού του διαγωνισμού, απέσπασε χρυσό μετάλλιο. Το κτήμα εδρεύει στην Αδριανή Δράμας και τρυγά κατά κανόνα τη νύχτα, ώστε τα σταφύλια να φτάνουν δροσερά στο οινοποιείο· το ροζέ μένει δύο μήνες στις λεπτές οινολάσπες και δεν βλέπει καθόλου ξύλο.

Το βαθύ του χρώμα φαίνεται πάνω του πιο έντονα απ' ό,τι στο Prinos. Στη μύτη είναι κάπως πιο δροσερά δομημένο, με λίγο περισσότερη μέντα, ενώ υπάρχει και μια ιδέα μύρτιλου. Στο στόμα, έπειτα, μια καλή, σφιχτή οξύτητα, ενώ οι τανίνες είναι χονδρόκοκκα ασβεστολιθικές. Η ανάλυση στηρίζει την εντύπωση: 6,05 γραμμάρια οξέων ανά λίτρο εδώ, έναντι 4,95 στο Prinos, και ακριβώς εκεί μού λείπει, όπως είπα. Το ότι τα αμπέλια στέκονται σε αργιλώδες έδαφος με διάσπαρτες μικρές ασβεστολιθικές πέτρες ταιριάζει, τουλάχιστον, όμορφα στην εικόνα.

Ετυμηγορία, ζήτημα ύφους και τοποθέτηση

Η επίγευση είναι και στα δύο κρασιά μέτριας διάρκειας, και θα τα έπινα και τα δύο τώρα. Στο Gennima Psychis αναγνωρίζω λίγο μεγαλύτερο δυναμικό παλαίωσης, εκεί μπορεί κανείς να περιμένει και έναν χρόνο ακόμη. Είναι ένα πολύ καλοφτιαγμένο ροζέ, απλώς ένα με κάποιες γωνίες και ακμές, όχι εντελώς λειασμένο. Για μένα αυτό σημαίνει 87 βαθμούς, ενώ το Prinos παίρνει 86. Η διαφορά είναι ένας βαθμός, τίποτα παραπάνω, και παραμένει ζήτημα ύφους: όποιος προτιμά την ευκολόπιοτη, απλή κομψότητα, ίσως πράγματι βρει το Prinos πιο νόστιμο.

Για το πλαίσιο: το 2025 η Κρήτη βρίσκεται με 7,5 πάνω από τον μακροχρόνιο μέσο όρο της, το 6,5, και η Δράμα με 8,0 πάνω από το δικό της 7,0, το κρασί του Βορρά προέρχεται δηλαδή από την ελαφρώς καλύτερη χρονιά. Όποιος θέλει περισσότερο ροζέ από τον Διαμαντάκη, θα το βρει στο κορυφαίο ροζέ του οινοποιείου, το Diamantopetra Rosé 2025 από αμιγές Λιάτικο, για μένα 89 βαθμοί. Στου Μανωλεσάκη η σειρά Gennima Psychis κινείται σταθερά σε αυτό το επίπεδο: το λευκό του 2025 από Sauvignon Blanc και Ασύρτικο έφτασε τους 87, το ερυθρό του 2022 από Cabernet Sauvignon, Merlot και Λημνιό τους 86. Το ροζέ δεν είναι λοιπόν καμιά εξαίρεση, αλλά το στάνταρ του οίκου.

Και ως προς την τιμή, και τα δύο μένουν στη ζώνη του ανεπιτήδευτου: το Prinos κοστίζει περίπου 8 ευρώ στην Ελλάδα, το Gennima Psychis περίπου 11 ευρώ. Για κρασιά που τα ανοίγεις τώρα και δεν τα ανακρίνεις πολλή ώρα, αυτό είναι πολύ λογικό.

Αυτά λοιπόν είναι τα δύο ροζέ για πίτσα μου από τη Βόρεια και τη Νότια Ελλάδα: ένα που κολακεύει και ένα που αρπάζει. Η πίτσα ας διαλέξει μόνη της με ποιο προτιμά να κάτσει στο τραπέζι.

Όποιος θέλει να λαμβάνει στο εξής τέτοιες συγκριτικές γευσιγνωσίες απευθείας στα εισερχόμενά του, μπορεί να εγγραφεί εδώ στο newsletter.