Ένα ροζέ που μιλάει και ένα που σωπαίνει

Τα ερυθρά κρασιά του La Tour Melas από τον Αχινό κοντά στη Στυλίδα της Φθιώτιδας τα βαθμολογώ εδώ και χρόνια σταθερά με 94 έως 95+ βαθμούς. Το ότι το κτήμα δεν φτιάχνει ούτε τα ροζέ του στο πόδι φαίνεται ήδη από την κλιμάκωση: στη βάση ο Nautilus, στη μέση η Idylle d'Achinos, στην κορυφή ο Silphium, μια κατά δήλωση του κτήματος πολύ περιορισμένη κυβέ. Τον Οκτώβριο του 2026 δοκίμασα μαζί τα δύο ανώτερα κρασιά του τρύγου 2025, και τα δύο ως δείγματα του οινοποιείου. Πιο αποκαλυπτικό ζευγάρι δύσκολα θα μπορούσε να συνθέσει κανείς: το ένα είναι στη μύτη απίστευτα εκφραστικό και στον ουρανίσκο παίζει σε πάρα πολλά ρετζίστρα, το άλλο εμφανίζεται συγκρατημένο στη μύτη και στον ουρανίσκο είναι καταιγιστικό. Και τα δύο βρίσκονται στο υψηλότερο επίπεδο που έχω συναντήσει μέχρι σήμερα σε αυτά τα κρασιά.

Idylle d'Achinos 2025

Η Idylle d'Achinos 2025 είναι χαρμάνι από 44 τοις εκατό Grenache Noir, 38 τοις εκατό Syrah και 18 τοις εκατό Αγιωργίτικο, όπως το επιβεβαίωσε το οινοποιείο. Πρόκειται για σαφή μετατόπιση σε σχέση με το 2021, που βρισκόταν ακόμη στο 50 τοις εκατό Grenache Noir, 30 τοις εκατό Αγιωργίτικο και 20 τοις εκατό Syrah: το μερίδιο του Syrah σχεδόν διπλασιάστηκε, το Αγιωργίτικο περιορίστηκε αισθητά. Άλλαξε και η κατάταξη, το 2025 κυκλοφορεί ως «Οίνος Ελλάδας», ενώ το 2021 έφερε ακόμη την ένδειξη ΠΓΕ Φθιώτιδα. Στο κελάρι η δουλειά είναι η ίδια με του Nautilus: ανάλογα με την ποικιλία και το αμπελοτεμάχιο saignée ή απευθείας πίεση, με ή χωρίς επαφή με τα στέμφυλα, 13 έως 20 ημέρες ψυχρή ζύμωση, στη συνέχεια τέσσερις μήνες στις λεπτές οινολάσπες, με απόδοση κατά μέσο όρο 50 εκατόλιτρα ανά εκτάριο. Idylle και Nautilus διαφέρουν επομένως προφανώς στο χαρμάνι, όχι στην οινοποίηση. Ο αλκοολικός τίτλος βρίσκεται με 12,7 τοις εκατό πρακτικά στο επίπεδο του 2021 (12,8 τοις εκατό).

Γύρω από τον Αχινό οι καλοκαιρινοί μήνες του 2025 είχαν ως εξής: από τον Ιούλιο έως τα μέσα Σεπτεμβρίου οι μέγιστες ημερήσιες θερμοκρασίες βρίσκονταν κατά μέσο όρο στους 30,0 °C, εκεί όπου συνήθως επικρατούν 28,8, και με 39,3 χιλιοστά έπεσε σαφώς λιγότερη βροχή από τα συνηθισμένα 59,9. Ανάμεσα σε ημέρα και νύχτα μεσολαβούσαν 8,5 βαθμοί, η μεγαλύτερη διαφορά από το 2000, έναντι των συνηθισμένων 7,7.

Στη μύτη αυτό το κρασί είναι απίστευτα εκφραστικό: πολύ έντονα κόκκινα φρούτα, μαζί με μάλλον άτυπο κεράσι και σμέουρο. Στον ουρανίσκο έρχονται πολλά εσπεριδοειδή, στηριγμένα σε μια καλή οξύτητα, που εμφανίζεται κυρίως στην πρώτη επαφή και δεν χαλάει τη ροή· στην επίγευση στέκεται αχλάδι. Είναι φανταστικά πολύπλοκο με την έννοια ότι έχει πραγματικά από όλα λίγο, ότι δεν του λείπει τίποτα και ότι παίζει σε πάρα πολλά ρετζίστρα. Επιπλέον άντεξε πολύ οξυγόνο και παρέμενε καλό ακόμη και μέρες μετά το άνοιγμα.

Από την Idylle είχα ως τώρα σημειώσει μόνο το 2021, το οποίο τον Σεπτέμβριο του 2023, περίπου δύο χρόνια μετά τον τρύγο, το είχα δει στους 91 βαθμούς (σημείωμα γευσιγνωσίας). Το 2025, που το δοκίμασα περίπου έναν χρόνο μετά τον τρύγο, είναι για μένα με διαφορά η καλύτερη χρονιά αυτού του κρασιού. Αρχικά ήθελα να του δώσω 92+, αλλά στην πραγματικότητα αξίζει 93, και στα περίπου 16 ευρώ στην Ελλάδα αυτό είναι εξαιρετικό. Για μένα αυτό σημαίνει 93 βαθμούς.

Silphium 2025

Ο Silphium είναι το κορυφαίο ροζέ του οίκου και με περίπου 40 ευρώ στην Ελλάδα βρίσκεται σε πάνω από το διπλάσιο της Idylle. Η συνταγή του αλλάζει από χρονιά σε χρονιά, και το 2025 είναι πάλι διαφορετική. Οδηγείται από Φωκιανό από αυτόρριζα αμπέλια στη Νάξο, προστίθενται Grenache και Syrah καθώς και, σύμφωνα με το κτήμα φέτος σε μικρότερο ποσοστό, Άσπρο Ποταμίσι· ποσοστά ο οίκος δεν ανακοινώνει. Την πρωτοκαθεδρία του Φωκιανού μαζί με Grenache και Άσπρο Ποταμίσι τη μοιράζεται το 2025 με το 2021, νέο στοιχείο είναι το Syrah. Ο αλκοολικός τίτλος βρίσκεται στο 13,4 τοις εκατό.

Στη μύτη είναι κάπως συγκρατημένος. Περνάει ρόδι, ελάχιστο ροδόνερο, λίγο ξύσμα πορτοκαλιού. Στον ουρανίσκο όμως είναι καταιγιστικός: απίστευτα πυκνός, τόσο πυκνός που δύσκολα μπορεί κανείς να τον πει πολύπλοκο, μέσα σε αυτή την πυκνότητα όμως απίστευτα παρών και πειστικός. Με μόλις 13,4 τοις εκατό δείχνει πολύ πιο ελαιώδης, αλλά ποτέ βαριά γλυκός· αντίθετα τον χαρακτηρίζουν μια απίστευτη καπνιστή και «μπεϊκονάτη» διάσταση. Αν η μύτη ήταν λίγο πιο προκλητική, θα ήταν ακόμη περισσότερο.

Για την πλαισίωση: το 2021 το είχα τον Σεπτέμβριο του 2023, σε ηλικία περίπου δύο ετών, στους 93+ (σημείωμα γευσιγνωσίας)· ο Γιάννης Αθανασακόπουλος του έδωσε στο WineVein 90 βαθμούς, το έβλεπα δηλαδή ψηλότερα. Το 2023 το είχα τον Σεπτέμβριο του 2024, σε ηλικία περίπου ενός έτους, στους 94 (σημείωμα γευσιγνωσίας) και το θεωρούσα τότε κατάλληλο για παλαίωση. Το 2025 είναι με περίπου έναν χρόνο εξίσου νεαρό όσο τότε το 2023, και είναι πιο ράτσας από όλες τις χρονιές που έχω είχα ως τώρα στο ποτήρι. Δεν γνωρίζω κάποια ξένη βαθμολογία για το 2025. Πρόκειται για μια εντελώς φανταστική χρονιά, και για μένα αυτό σημαίνει 95 βαθμούς.

Ποιο για ποιον

Παραμένει μια όμορφη ειρωνεία ότι το φθηνότερο από τα δύο κρασιά είναι το πιο πολύπλοκο: η Idylle έχει από όλα λίγο, ο Silphium είναι τόσο πυκνός που το ερώτημα της πολυπλοκότητας γίνεται σχεδόν περιττό. Η σύσταση βγαίνει επομένως εύκολα. Όποιος ψάχνει για κάτω από 20 ευρώ ένα εκφραστικό, πλήρες ροζέ, που ευχαριστεί ακόμη και μετά από μέρες στο οξυγόνο, πηγαίνει στην Idylle d'Achinos. Ο Silphium αντίθετα είναι για όσους βλέπουν το ροζέ ως σοβαρή κατηγορία κρασιού και είναι διατεθειμένοι να διαθέσουν γι' αυτό 40 ευρώ: καπνιστός, «μπεϊκονάτος», πυκνός και με μετρημένο αλκοόλ εκπληκτικά παρών. Κρασί του καλοκαιριού για την πισίνα μάλλον δεν είναι. Πιθανότατα δεν ήταν ποτέ και το σχέδιο.

Όποιος δεν θέλει να χάσει μελλοντικές γευσιγνωσίες και άρθρα, μπορεί να εγγραφεί εδώ στο newsletter.