Κτήμα Χατζημιχάλη — Merlot Αλαργινό 1992

Το Κτήμα Χατζημιχάλη κατέχει ξεχωριστή θέση στην ιστορία του ελληνικού κρασιού: ιδρύθηκε από τον Δημήτρη Χατζημιχάλη το 1973 στην κοιλάδα της Αταλάντης στη Στερεά Ελλάδα και ήταν από τα πρώτα κτήματα που φύτεψαν διεθνείς ποικιλίες δίπλα σε γηγενείς ελληνικές — και το πρώτο ελληνικό οινοποιείο που εμφιάλωσε Merlot ως μονοποικιλιακό, ξεκινώντας από τον τρύγο του 1989. Αυτό το Merlot του 1992 ήταν σύμφωνα με πληροφορίες το πρώτο ελληνικό κρασί που εμφανίστηκε ποτέ στη λίστα IWC Top 100. Αυτό που μου έκανε αμέσως εντύπωση στη μύτη ήταν η έντονη ομοιότητα με το Merlot 2004 του Κτήματος Χατζημιχάλη (στο οποίο είχα δώσει 95 βαθμούς): τα ίδια έντονα πυκνά αρώματα σμέουρου πλεγμένα με τριτογενείς νότες μανιταριού και χώματος. Στον ουρανίσκο, οι τανίνες έχουν μαλακώσει σημαντικά αλλά διατηρούν ακόμα αισθητό κράτημα — σίγουρα τις νιώθεις στη γλώσσα. Παρά το μέτριο 12% αλκοόλ, το κρασί δεν είναι νερουλό ούτε υστερεί σε δομή. Ζωηρή, σιελογόνος οξύτητα το κρατάει φρέσκο και, ακόμα και σε αυτή την ηλικία, εξαιρετικά ζουμερό. Στη γεύση κυριαρχεί πολύ καθαρή ποικιλιακή έκφραση: χαρακτηριστικά αρώματα μαύρης ελιάς πλεγμένα με πραγματικά νόστιμο νουγκά. Η μετάγευση είναι αρκετά μακρά. Δεν είναι το πιο σύνθετο κρασί αυτής της ηλικίας που έχω πιει ποτέ, αλλά δεν είναι υπερβολή να πω ότι είναι ένα από τα πιο ευχάριστα κρασιά εκείνης της εποχής που έχω δοκιμάσει — ένα κρασί που αξίζει 93 βαθμούς. Κατάφερα να κρατήσω λίγο για την επόμενη μέρα και ήταν ακόμα υπέροχο. Οπότε πιστεύω ότι μπορεί να παραμείνει σε αυτό το επίπεδο ποιότητας μέχρι περίπου το 2030, αν φυλαχθεί σωστά.