Merlot για το Πάσχα

Για το φετινό Πάσχα είχαμε και πάλι ελληνικό Merlot, το οποίο λίγες μέρες αργότερα δοκιμάσαμε ξανά με φίλους πάνω από μερικούς μεζέδες. Ως ορεκτικό υπήρχε και ένα ροζέ, το ΡΟΕΖ Merlot 2020 του Οινοποιείου Οινοτρόπαι. Αυτό το μικρό κτήμα στην ΠΓΕ Μεσσηνία παράγει μερικά συναρπαστικά ερυθρά, στα οποία θα επανέλθουμε - το Merlot όμως οινοποιείται ως ροζέ. Ως τέτοιο συναντάται στην Ελλάδα αρκετά σπάνια μονοποικιλιακό - και όχι μόνο εκεί: στον Lobenberg είναι αυτή τη στιγμή καταχωρισμένα μόλις τρία τέτοια κρασιά. Όταν μυρίζει κανείς το ποτήρι, αναρωτιέται γιατί άραγε συμβαίνει αυτό. Ευχάριστα αρώματα μοσχολέμονου διαπερνούν κόκκινα φρούτα. Στο στόμα το κρασί εμφανίζεται έπειτα με υπέροχα αρώματα μελιού. Για 13% είναι αρκετά γεμάτο, προσθέτει και μερικούς πικρούς τόνους, αλλά με τη μόλις μέτρια σε μήκος επίγευσή του δεν γίνεται πιεστικό. Λίγο υπερβολικά σύνθετο για «everybody's darling», αλλά όχι υπερβολικά παιχνιδιάρικο. Ευθύγραμμο κρασί με κάποιες αξιώσεις. Ό,τι πρέπει για να τσουγκρίσει κανείς ανέμελα - με ανθρώπους όμως που σκέφτονται λιγάκι τι έχουν στο ποτήρι τους. Στο πάνω άκρο του φάσματος των δροσιστικών καλοκαιρινών κρασιών, και άρα αξίζει εξαιρετικούς 16,5 βαθμούς.

Το σημείο αναφοράς για το ελληνικό Merlot ως ερυθρό είναι για εμάς μέχρι στιγμής το Plagios (Sideways) ερυθρό 2013 του Κτήματος Βιβλία Χώρα. Στη χρονιά εκείνη δώσαμε πέρυσι με μεγάλο ενθουσιασμό φαινομενικούς 18,5 βαθμούς. Η αναλυτική παρουσίαση βρίσκεται εδώ.

Θα θέλαμε λοιπόν να τον χρησιμοποιήσουμε και φέτος ως «κρασί-μέτρο». Στον συνεργάτη μας όμως μπορούσε πια να παραγγελθεί μόνο η επόμενη χρονιά, 2014, και μερικές εναπομείνασες φιάλες του 2012. Έπρεπε λοιπόν πρώτα να εξεταστεί διεξοδικότερα το ίδιο το κρασί-μέτρο. Ο 2014 εκπλήρωσε αρχικά όλες τις προσδοκίες που είχε δημιουργήσει ο προκάτοχός του. Σε απόλαυση καλούσε ιδίως το φανταστικά ενσωματωμένο ξύλο, με πολύ σύνθετες νότες νουγκά και ξηρών καρπών. Και η δροσιστική οξύτητα και το «μόλις» 14,5% αλκοόλ κάνουν καλό στο κρασί. Δεν ισχύει όμως γι' αυτόν ό,τι γράψαμε για τον 2013, ότι δηλαδή εκείνος μπορεί να περιμένει άνετα άλλα πέντε χρόνια. Το κρασί που είχαμε αυτή τη φορά στο ποτήρι πίνεται με ήσυχη συνείδηση στο προσεχές διάστημα. Γι' αυτό, και επειδή η δεύτερη φιάλη έδειξε κάπως λιγότερο θεαματικά αρώματα ξύλου, παίρνει πάντως ακόμη σπουδαίους 18 βαθμούς.

Την εν λόγω δεύτερη φιάλη την ανοίξαμε μόλις μερικές μέρες αργότερα, γιατί στην ήδη αναφερθείσα επαναδοκιμή η πρώτη δεν ήταν πια, για ευνόητους λόγους, διαθέσιμη. Ξαφνιασμένοι από τη σαφώς διαφορετική εντύπωση, ανοίξαμε τότε και τον 2012. Και αμέσως το ίδιο το κρασί-μέτρο έγινε το επίκεντρο της δοκιμής. Στη μύτη, η χρονιά αυτή έδειξε ήδη σαφή ωρίμαση - όπως επιτρέπεται σε ένα Merlot μετά από 10 χρόνια. Όποιος αγαπά το ώριμο Merlot, αλλά δεν χρειάζεται ακόμη αρώματα μανιταριού, θα βρει εδώ μεγάλη ευτυχία. Το κρασί διατηρεί αξιοπρεπή πολυπλοκότητα ακόμη και μετά από αρκετές μέρες. Στο στόμα όμως το 15% αλκοόλ περνά τελικά αρκετά έντονα και - αυτό εξέπληξε πολύ - το κρασί είναι πολύ πιο στυφό από τον κατά δύο χρόνια νεότερο αδελφό του. Το αποτέλεσμα είναι ίσα ίσα εξαιρετικοί 17,5 βαθμοί. Αναρωτήθηκα για λίγο αν η διαφορά θα μπορούσε να σχετίζεται με το ότι το κρασί σε παλαιότερες χρονιές περιείχε 15% Αγιωργίτικο. Και πράγματι, το οινοποιείο μού επιβεβαίωσε ότι ο 2014, σε αντίθεση με τον 2012, περιέχει 100% Merlot. Μόνο που - αυτό ισχύει ήδη και για τον 2013, που στη μνήμη βρίσκεται πολύ κοντά στον 2014! Κρίμα πάντως που δεν είχαμε τον 2013 διαθέσιμο για άμεση σύγκριση ... Όποιος ξέρει να ξετρυπώσει τις χρονιές 2012 έως 2014, θα περάσει σίγουρα μαζί τους μια συναρπαστική βραδιά ...

Παρεμπιπτόντως: το κρασί στη χρονιά 2014 διατίθεται στο συνεργαζόμενο κατάστημά μας μέσω αυτού του συνδέσμου για 19,80 €. (Οι παραγγελίες μέσω αυτού του συνδέσμου στηρίζουν την ιστοσελίδα μας.)

Με αυτό το φόντο έπρεπε έπειτα να τοποθετηθούν τρεις άλλες φιάλες Merlot. Την αρχή έκανε το Merlot Yataki (Υιατάκι) Vineyard 2017 της Domaine Hatzimichalis. Αυτό το κρασί της ΠΓΕ Κοιλάδα Αταλάντης παρουσίασε μετά από μισή δεκαετία επίσης αρμόζουσα ωρίμαση στη μύτη. Το πρωτογενές φρούτο, κυρίως σμέουρο, παρέμενε όμως κυρίαρχο· η τανίνη στο στόμα μαλακή, αλλά επίμονη. Κατ' αρχήν ένα πολλά υποσχόμενο σημείο. Συνολικά όμως δίνουμε παρ' όλα αυτά «μόνο» πολύ καλούς 16 βαθμούς. Το ότι δεν είναι περισσότεροι οφείλεται σε έναν και μόνο παράγοντα: στην επίγευση το αλκοόλ (14,5%) είναι απλούστατα (πολύ) υπερβολικά κυρίαρχο και αφήνει για λεπτά μια καυτή εντύπωση. Τα 15-20 χρόνια παλαίωσης που προτείνονται στην ιστοσελίδα μάς φαίνονται πάντως αρκετά αισιόδοξα. Ως νεαρό κρασί όμως μπορούμε κάλλιστα να το φανταστούμε. Θα ήταν φυσικά επίσης ενδιαφέρον να εξετάσουμε κάποτε άλλες ωριμασμένες χρονιές ... Χρήσιμο επίσης να το γνωρίζει κανείς: το Yataki είναι η εισαγωγική εκδοχή Merlot στου Χατζημιχάλη. Το κτήμα διαθέτει με το Alargino ένα σαφώς ακριβότερο κρασί, που όμως δεν έχουμε ακόμη μπορέσει να δοκιμάσουμε.

Με αυτό το φόντο ξεχωρίζει ιδιαίτερα το Rigma Merlot 2020 του Κτήματος Παπουτσή (να μη συγχέεται με το Κτήμα Παπουτσής από την ΠΟΠ Νεμέα· το εδώ παρουσιαζόμενο οινοποιείο άλλωστε δεν γράφεται και δεν τονίζεται όπως η λέξη παπούτσι, αλλά Παπουτσή) από την ίδια περιοχή - τα δύο κτήματα απέχουν μόλις ένα λεπτό. Με μόνο 13% αλκοόλ, αυτό το βιολογικό κρασί είναι πολύ πιο στρογγυλό και επιτρέπει έτσι στο στόμα μια τυπική για την ποικιλία εντύπωση. Προστίθενται πολύ ορεκτικά αρώματα κερασιού, που βρίσκονται στο προσκήνιο της μύτης. Μια μικρή πικρή νότα: το 15% Cabernet Sauvignon - που ευτυχώς αναγράφεται στην ετικέτα - υπεραναπληρώνει τη συντομότερη παλαίωση σε βαρέλι (8 αντί για 12 μήνες) σε ό,τι αφορά τις τανίνες. Το κρασί είναι ακόμη υπερβολικά στυφό. Χάρη στα θετικά στοιχεία που αναφέρθηκαν αξίζει όμως ήδη εξαιρετικούς 16,5 βαθμούς - και έχει ακόμη πολλά περιθώρια.

###

Για να καλύψουμε μετά το σμέουρο και το κεράσι και αρώματα βατόμουρου, κινούμαστε βορειοανατολικά στην ΠΓΕ Δράμα, όπου ο Costas Lazaridis φέρνει στην αγορά το Chateau Julia Merlot 2020, που πήρε το όνομά του από τη γυναίκα του. Και εδώ συναντάμε 14,5% αλκοόλ. Στην περίπτωση αυτή όμως δεν ξεχωρίζει με κανέναν τρόπο αρνητικά. Αντίθετα. Το κρασί έχει τεράστια πυκνότητα και το σηκώνει άψογα. Πράγματι, με την πρώτη ματιά δύσκολα θα το έπαιρνε κανείς για Merlot. Ο ιπτάμενος οινολόγος Michel Rolland έχει αφήσει εδώ πραγματικά βαθιά τη σφραγίδα του. Αυτό το πυκνό κρασί με την εξαιρετικά μακριά επίγευση αξίζει αναμφίβολα ήδη τώρα σπουδαίους 17,5 βαθμούς. Με τον χρόνο κρύβονται εδώ πιθανότατα ακόμη περισσότερα. Γιατί προς το παρόν, τουλάχιστον αμέσως μετά το άνοιγμα, κυριαρχούν κατά τη γνώμη μας ακόμη πολύ τα αρώματα βανίλιας. Όπως είδαμε όμως ήδη σε ένα άλλο κρασί του κτήματος, αυτά μπορούν με τον καιρό να περάσουν από πολύ κομψές μεταμορφώσεις. Τολμούμε λοιπόν εδώ την πρόβλεψη ότι οι 18 βαθμοί θα πρέπει να είναι εφικτοί με περισσότερη ωρίμαση. Αν πάρουμε κάποτε μια ωριμασμένη χρονιά στο ποτήρι, θα το αναφέρουμε οπωσδήποτε!

Όποιος θέλει να έχει δική του γνώμη και συγχρόνως να κάνει κάτι καλό για την ιστοσελίδα μας: στο συνεργαζόμενο κατάστημά μας το κρασί υπάρχει πράγματι λίγο παλαιότερο. Η χρονιά 2019 διατίθεται εκεί για 17,50 € τη φιάλη, που είναι πραγματικά πολύ καλή τιμή. Απλώς παραγγείλτε μέσω αυτού του συνδέσμου και εμείς λαμβάνουμε μια μικρή προμήθεια.