Η Jancis Robinson για τα κρασιά της Ελλάδας

Η Jancis Robinson, μία από τις σημαντικότερες κριτικούς κρασιού στον κόσμο, δημοσίευσε πρόσφατα ένα άρθρο στο blog της, στο οποίο μιλά για ονειρεμένους (οινικούς) ταξιδιωτικούς προορισμούς και προτείνει, σε καιρούς πανδημίας, να κρατάμε ζωντανές τις αναμνήσεις μέσω επιλεγμένων φιαλών. Εκεί μιλά και για την Ελλάδα. (Όποιος δεν έχει πάει ακόμη στην Ελλάδα, μπορεί φυσικά να αφήσει το κρασί να του γεννήσει πρώτα την επιθυμία για ταξίδι…)

Συγκεκριμένα γράφει:

Γαλάζιο νερό, εκτυφλωτικά λευκοί τοίχοι, φρέσκο ψάρι, μικρές εκκλησίες, άγρια βότανα, ντομάτες γεμάτες γεύση και ταραμάς. Το κρασί στην Ελλάδα είναι τόσο, μα τόσο καλύτερο απ' όσο πιστεύουν ακόμη κάποιοι. Μάλιστα, όταν με ρωτούν, όπως φαίνεται να συμβαίνει συχνά, ποιες οινοπαραγωγές χώρες αξίζει να προσέχει κανείς, λέω πάντα Ελλάδα και Πορτογαλία – για τους ίδιους λόγους. Και οι δύο διαθέτουν μια λαμπερή ποικιλία αυτόχθονων ποικιλιών για κρασιά κάθε χρώματος και στιλ. Το Ασύρτικο, η ποικιλία που ευθύνεται κυρίως για τα έντονα μεταλλικά και εσπεριδοειδή λευκά του ηφαιστειογενούς νησιού της Σαντορίνης, έχει αναγνωριστεί σε τέτοιο βαθμό, που πλέον καλλιεργείται και στην Αυστραλία, αλλά σίγουρα θα ακολουθήσουν κι άλλες. Η Δαφνί, η Κυδωνίτσα, η Μαλαγουζιά, η Ρομπόλα και το Βιδιανό είναι όλες ικανές να δώσουν εξαιρετικά χαρακτηριστικά λευκά, ενώ το Λιάτικο, το Λημνιό, η Λημνιόνα και το Μοσχομαύρο κάνουν το ίδιο για τη φήμη της Ελλάδας στα ερυθρά κρασιά. Το πολύ πιο διαδεδομένο Ξινόμαυρο είναι μια απόλυτα σύγχρονη ποικιλία, ικανή να δώσει συναρπαστικά διάφανα ερυθρά που παλαιώνουν υπέροχα.