Το Αγιωργίτικο σε όλες τις εκδοχές του

Ένα από τα κρασιά με την υψηλότερη βαθμολογία της περασμένης χρονιάς - το Areti ερυθρό 2013 του Κτήματος Βιβλία Χώρα - που πήρε από εμάς 18 βαθμούς, ήταν μονοποικιλιακό Αγιωργίτικο. Είναι λοιπόν επιτέλους καιρός να αφιερωθούμε λεπτομερέστερα σε αυτή την ποικιλία (στην οποία ο Γιάννης Καρακάσης εισάγει εδώ). Την αρχή θα κάνουν δύο άρθρα, στα οποία παρουσιάζουμε μερικά κρασιά που ήδη αποκαλύπτουν πολλά για την ποικιλία. Στην επόμενη ανάρτηση θα μιλήσουμε για χαρμάνια. Σήμερα όμως το Αγιωργίτικο στέκεται μόνο του στο προσκήνιο.

Τα βασικά για την ποικιλία - πώς γεύεται, ποια στυλ υπάρχουν, με τι ταιριάζει - θα τα βρείτε στον μεγάλο μας οδηγό για το Αγιωργίτικο.

Nemea 2018 του Κτήματος Παλυβού

Την αρχή κάνει ένα κρασί από την ΠΟΠ που έκανε την ποικιλία γνωστή εξαρχής. Αν και - όποιος πίνει κρασί με πιο διεθνή προσανατολισμό, θα κοντοσταθεί στο πρώτο μύρισμα αυτού του κρασιού, θα ρίξει μια δεύτερη ματιά στην ετικέτα και θα κοιτάξει σαστισμένος τη χρονολογία. Ναι, ομολογουμένως, το Αγιωργίτικο δεν είναι ο μεγαλύτερος καλλιτέχνης της παλαίωσης· οξειδωτικές νότες γίνονται εδώ ήδη (η δοκιμή έγινε το πρώτο εξάμηνο του 2021) σαφώς αντιληπτές. Πολύ παλαιότερο δεν χρειάζεται πραγματικά να γίνει αυτό το κρασί. Όποιος πάλι, στην άλλη άκρη του φάσματος της ελληνικής οινομανίας, κινείται οινολογικά με άνεση στη βόρεια Πελοπόννησο, θα διαπιστώσει με ικανοποίηση ότι το Αγιωργίτικο που οινοποιείται λίγο έξω από την ΠΟΠ από το Giannikos Winery (το παρουσιάσαμε εδώ) βρίσκει σε αυτό το κρασί, που παράγεται τώρα μέσα στη Νεμέα, μια στιλιστικά ταιριαστή και γεωγραφικά προφανή παραλληλία. Κάπως έτσι, το κρασί κρατά τις μικρές του αποκαλύψεις για σχεδόν τον καθένα. Τόσο κεράσι και φράουλα και συγχρόνως τόσα βότανα - τι παραπάνω θέλει κανείς από μια Νεμέα; Για αυτή την τιμή, κάτω από 10€, απολύτως τίποτα. Και γι' αυτό οι εξαιρετικοί 17 βαθμοί είναι πραγματικά δίκαιοι.

Geometria Αγιωργίτικο 2020 του Lafazanis Winery

Όπως και στο Αγιωργίτικο του Giannikos, και εδώ η ετικέτα δεν γράφει «ΠΟΠ Νεμέα», αλλά «ΠΓΕ Πελοπόννησος». Αυτή τη φορά δεν φταίει πραγματικά η έδρα του οινοποιείου (το Giannikos Winery βρίσκεται κοντά στην Κόρινθο, δηλαδή εκτός ΠΟΠ) - γιατί αυτό το κτήμα στέκεται απολύτως κεντρικά, δίπλα στις αρχαίες Κλεωνές. Επεξεργάζεται όμως και ένα μερίδιο σταφυλιών από την Κόρινθο. Στη μύτη εμφανίζεται καραμέλα βουτύρου, που στο στόμα επανέρχεται έπειτα εντελώς κλασικά ως βύσσινο. Μαζί και μια γερή δόση μαύρου πιπεριού. Η επίγευση είναι μέτριου μήκους με σμέουρο και κόκκινο φραγκοστάφυλο και δείχνει ότι ένα Αγιωργίτικο μπορεί να δώσει χαρά και εντελώς χωρίς ξύλο, αλλά με πολλή αναζωογονητική ευκολία στο πιόμα. Σε αυτό συμβάλλουν και οι αρκετά γοητευτικές νύξεις πυρόλιθου και φρεσκοβρεγμένης κοίτης ποταμού στη μύτη. Πολύ καλό κρασί με 16 βαθμούς, που στη στιλιστική του θα άξιζε να εμφανίζεται συχνότερα.

Αγιωργίτικο Cube 2015 του Panagiotopoulos Wines

Στην Πελοπόννησο όμως το Αγιωργίτικο δεν κατοικεί πια εδώ και καιρό μόνο στη Νεμέα και τα περίχωρά της. Και στην ΠΓΕ Τριφυλία, τμήμα της ΠΓΕ Μεσσηνία, το Panagiotopoulos Wines παράγει στην premium σειρά του ένα αξιοσημείωτο Αγιωργίτικο - αξιοσημείωτο κυρίως επειδή το κρασί ακόμη και στον έβδομο χρόνο του δεν δείχνει σημάδια αδυναμίας. Τείνει μάλλον προς ρουστίκ παρά προς φιλιγκράν στιλιστική, παραμένει έντονα σημαδεμένο από το ξύλο, επωφελείται όμως συγχρόνως πολύ από το ότι έρχεται με μόνο 13% αλκοόλ. Στη μύτη είναι πολύ πικάντικο, θυμίζει το φυτό κάρι. Το πρωτογενές φρούτο δείχνει ιδίως στην επίγευση ακόμη πολύ φρέσκο. Με μεγαλύτερη χρονική απόσταση μένει η εντύπωση ενός μασημένου κόκκου καφέ. Όλα αυτά αρκούν για εξαιρετικούς 16,5 βαθμούς. Το ότι επιπλέον κοστίζει από το κτήμα μόνο (πραγματικά γελοία για την ποιότητα) 6,80 €, μιλά για τις μεγάλες δυνατότητες της διεθνώς πολύ παραμελημένης δυτικής ακτής της Πελοποννήσου.

Emphasis, Αγιωργίτικο 2016 του Κτήματος Παυλίδη

Τέλος, θέλουμε να τολμήσουμε και μια ματιά πέρα από την Πελοπόννησο. Άλλωστε με το Areti του Κτήματος Βιβλία Χώρα έχουμε ήδη βρεθεί στη βόρεια Ελλάδα. Και με το Emphasis του Κτήματος Παυλίδη, τώρα στην ΠΓΕ Δράμα, έχουμε να κάνουμε με έναν κλασικό σε ό,τι αφορά την εδραίωση αυτής της ποικιλίας τόσο μακριά από την πατρίδα της. Κλείνουμε λοιπόν αυτό το άρθρο με ένα είδος inclusio. Ο ενθουσιασμός για αυτό το στιλιστικό εύρημα είναι όμως κάπως συγκρατημένος. Γιατί αυτό το Αγιωργίτικο του 2016 δείχνει στη μύτη ακόμη πολύ νεαρό - τόσο ατίθασο, που έχουμε ελαφρές αμφιβολίες για τη φιάλη. Την εντύπωση καθορίζουν αρώματα όπως το κέδρο. Αυτό συνεχίζεται ως σταθερά μέχρι και την επίγευση του κρασιού. Η τανίνη γεμίζει ολόκληρο το στόμα, είναι όμως προς το παρόν ακόμη υπερβολικά συντριπτική - το ξύλο πολύ λιγότερο αρμονικά δεμένο απ' ό,τι στο χαρμάνι με Syrah - το «Θέμα ερυθρό» - του ίδιου οινοποιείου. Στο στόμα εμφανίζεται λίγο σμέουρο, στη μέτριου μήκους επίγευση προστίθεται βύσσινο. Ένα κρασί που ήδη αξίζει πολύ καλούς 16 βαθμούς - αλλά έχει σίγουρα πολύ μεγαλύτερες δυνατότητες και το φρούτο του μπορεί προς το παρόν μόνο να το υπαινιχθεί. Αυτό τουλάχιστον υποδηλώνει το ότι ο Mark Squires έδωσε το 2019 για το Wine Advocate στη χρονιά 2012 του κρασιού 92 βαθμούς, πιστοποιώντας του πολύ καλό φρούτο - και βλέποντας το έντονο ξύλο να εξατμίζεται ήδη μετά από μισή ώρα. Από αυτό δεν είδαμε εμείς τίποτα ούτε μετά από μέρες. Ένα κρασί στο οποίο θα επανέλθουμε σίγουρα σε μεγαλύτερο βαθμό ωρίμασης. Παραμένουν λοιπόν ελαφρές αμφιβολίες για την ποιότητα της συγκεκριμένης φιάλης, με δεδομένη την ασυμφωνία που πρέπει εδώ να ειπωθεί ανοιχτά. Αν σε μελλοντικές δοκιμές αποκομίσουμε άλλες εντυπώσεις, θα το σημειώσουμε φυσικά. Να παραλείψουμε όμως εντελώς τη σημείωση δεν θέλαμε. Γιατί κλασικό ελάττωμα δεν βλέπουμε εδώ στον ορίζοντα. Και εξάλλου, αυτό το κλείσιμο οδηγεί απλώς υπερβολικά όμορφα στο επόμενο άρθρο για να το είχαμε διαγράψει. Γιατί στο επόμενο άρθρο θα μιλήσουμε, μεταξύ άλλων, για το προαναφερθέν χαρμάνι Αγιωργίτικου και Syrah του Κτήματος Παυλίδη, με το οποίο το οινοποιείο έχει επιτελέσει κάτι καινοτόμο.