Το ιδανικό ελληνικό κρασί για τα Χριστούγεννα

Στο προηγούμενο άρθρο (στα γερμανικά) μίλησα για τη δυνατότητα να φωτίζουμε τις κρύες χειμερινές μέρες με τα εξωτικά αρώματα του ελληνικού Sauvignon Blanc. Αυτή η στρατηγική φυσικά δεν λειτουργεί τα ίδια τα Χριστούγεννα, γιατί εκεί θέλει κανείς κάτι κλασικό, κάτι που ταιριάζει στη διάθεση, πιο ζεστό παρά ενθουσιώδες, στοχαστικό μεν, αλλά όχι ένα κρασί που απαιτεί σκέψη, πιο νόστιμο και κατάλληλο για όλη την οικογένεια παρά εντελώς ασυνήθιστο. Για αυτό το άρθρο, λοιπόν, ξαναπέρασα τις ήδη δημοσιευμένες αλλά και τις ακόμη αδημοσίευτες σημειώσεις γευσιγνωσίας μας – αναζητώντας το ιδανικό ελληνικό κρασί για τα Χριστούγεννα, φυσικά.

Δεν χρειάζεται πάντα να είναι τα βαριά κλασικά της Ιταλίας...

Ομολογουμένως, υπάρχουν και γευστικά προφίλ, και αντίστοιχες διεθνείς ποικιλίες, που έχουν καθιερωθεί. Ένα Amarone δεν μπορεί και δεν πρέπει να αντικατασταθεί από ένα ελληνικό κρασί. Και το πιο αγαπημένο χριστουγεννιάτικο κρασί σε όλη τη χώρα, το Primitivo, με την υπολειπόμενη γλυκύτητά του και τα αρώματα χριστουγεννιάτικων μπαχαρικών, έχει επίσης πολλούς θαυμαστές – είτε το αξίζει είτε όχι. Όποιος θέλει να το μιμηθεί έχοντας ταυτόχρονα κάποιες απαιτήσεις, μπορεί να στραφεί μάλλον σε ένα από τα σπάνια στην Ελλάδα ποιοτικά ημίξηρα κρασιά, όπως ίσως το Arothimies του Κτήματος Κελεσίδη. Και όποιος θέλει κάτι πιο εξωτικό, θα μπορούσε ίσως να στραφεί κατευθείαν στο γλυκό κρασί κοινωνίας Μετόχι Μυλοπόταμος Νάμα.

Όποιος τα Χριστούγεννα προτιμά το Nebbiolo – κυρίως Barolo και Barbaresco – θα μπορούσε ίσως φέτος να δώσει μια ευκαιρία στο Ξινόμαυρο, που μοιάζει πολύ σε δομή. Ειδικά με μπριζόλα, δύσκολα κάνει κανείς λάθος επιλογή, αν στραφεί σε έναν ποιοτικό παραγωγό. Μια μεγάλη δοκιμή Ξινόμαυρου την αναβάλλουμε εδώ και καιρό λόγω Covid. Ιδιαίτερα συνιστώνται πάντως οι εκδοχές ως χαρμάνι από το Alpha Estate (στα γερμανικά), που παρουσιάσαμε εδώ (στα γερμανικά). Οι εταίροι χαρμανιού φροντίζουν εξάλλου ώστε το κρασί να τα πηγαίνει πιθανότατα καλύτερα και σε λιγότερο έμπειρους λάτρεις κρασιού από ό,τι ένα κάπως απαιτητικό Barolo ή Barbaresco από το Πεδεμόντιο.

Λίγη σοκολάτα;

Επίσης αρκετά διεθνές ύφος έχει το χαρμάνι Avaton από το Κτήμα Γεροβασιλείου (στα γερμανικά), που παρουσιάσαμε εδώ (στα γερμανικά). Με αυτό το κρασί κερδίζει κανείς όλους τους καλεσμένους – και τους πείθει ταυτόχρονα για το ελληνικό κρασί. Για τα Χριστούγεννα, με τις υπέροχες νότες πραλίνας του, είναι εξαιρετικά κατάλληλο!

Αρετή 2013 από το Κτήμα Βιβλία Χώρα

Φτάνουμε έτσι σε κρασιά που γοητεύουν, μεταξύ άλλων, με τον καθαρό τους καρπό. Και αυτή είναι η ιδανική ευκαιρία να παρουσιάσουμε το ερυθρό Αρετή από το Κτήμα Βιβλία Χώρα. Σε μια μικρή σύγκριση Αγιωργίτικων εκτός ΠΟΠ Νεμέας (όπως φαίνεται και στη φωτογραφία, σε καθόλου χριστουγεννιάτικες θερμοκρασίες), ήρθε στο ποτήρι μετά από ένα αρκετά νεαρό Αγιωργίτικο με έντονα οξειδωτική παλαίωση από το Οινοποιείο Γιαννίκο (στα γερμανικά) (δείτε εδώ (στα γερμανικά)) και ένα ήδη κάπως παλαιότερο Αγιωργίτικο, που όμως ήταν ακόμη εντελώς κυριαρχημένο από το ξύλο (από το Κτήμα Παυλίδη, η σημείωση γευσιγνωσίας θα ακολουθήσει σύντομα).

Μάλλον διστακτικά στραφήκαμε, μπροστά σε αυτό το σκηνικό, στην κάπως πιο ώριμη πλέον εκδοχή του Κτήματος Βιβλία Χώρα. (Λεπτομέρειες για αυτό εδώ.) Αρκετά επιφυλακτικά ανοίξαμε τη φιάλη του 2013, που κοσμείται από μια εικόνα της κόρης του οινοποιού – Βασίλειου Τσακτσαρλή –, στην οποία απεικονίζει τον πατέρα της να επιστρέφει από τον αμπελώνα. Το κρασί πήρε το όνομά του από εκείνη.

Όλες οι ανησυχίες ότι το κρασί μπορεί να έχει ήδη αφήσει πίσω του τα καλύτερά του χρόνια, αποδείχθηκαν όμως γρήγορα εντελώς αβάσιμες. Υπέροχα φρέσκα φρουτώδη αρώματα και μια ελαφρώς αιματηρή μεταλλικότητα γοητεύουν τη μύτη. Και στο στόμα το κρασί δείχνει απαλή τανίνη, αξιοπρεπή πίεση και αρκετά έντονη πολυπλοκότητα για την ποικιλία – πάνω απ' όλα όμως με την τυπική για αυτήν ευκολία πόσης, η οποία εδώ δεν γίνεται καθόλου σε βάρος μιας μακράς επίγευσης. Ένα απλά υπέροχο κρασί, που κερδίζει άνετα τους 18 βαθμούς του.

Ένα ώριμο κρασί, που σίγουρα θα αντέξει και μερικά ακόμη χρόνια, αλλά που μπορεί πλέον να ανοιχτεί και χωρίς καμία μελαγχολία. Ένα μόνο πρέπει να προσέξει κανείς: να το αδειάσει τότε γρήγορα. Γιατί μια μέρα αργότερα δείχνει ήδη αισθητά πιο αδύναμο. Σε ένα κρασί με τέτοια δυναμική, όμως, αυτό το πρόβλημα δύσκολα θα προκύψει στην πράξη… και σίγουρα όχι τα Χριστούγεννα.

Όποιος αγαπά το κεράσι και κατά τα άλλα προτιμά το Sangiovese για να φιλοξενήσει τους συγγενείς, μπορεί φέτος ήσυχα να αφήσει το Chianti στο κελάρι. Το Αρετή από το Κτήμα Βιβλία Χώρα θα ικανοποιήσει σίγουρα όλους – τόσο όσους απλώς τους αρέσει η γεύση του κερασιού, όσο και όσους θέλουν κάτι πιο απαιτητικό.

Τα συνεργαζόμενα καταστήματά μας δυστυχώς δεν διαθέτουν αυτό το κρασί, οπότε εδώ δεν μπορούμε να κερδίσουμε καμία προμήθεια. Όποιος ψάξει λίγο, όμως, θα το βρει και πάλι στη Γερμανία γύρω στα 20€ (και μπορεί ελεύθερα να αναφέρει το μπλογκ μας ως λόγο παραγγελίας – ίσως τελικά πάρουμε κι εμείς ένα μικρό χριστουγεννιάτικο δώρο από τους εμπόρους).

Λευκές εναλλακτικές

Α ναι, με το λευκό κρασί το θέμα είναι απλό. Εκεί θέλει κανείς τα Χριστούγεννα να νιώσει κάπως ζεστά στην καρδιά. Με ένα ενισχυμένο σε ξύλο Chardonnay όπως το Plagios/Sideways (δείτε εδώ (στα γερμανικά)) από το Κτήμα Βιβλία Χώρα ή το Tramonto (δείτε εδώ (στα γερμανικά)) από το Alpha Estate (στα γερμανικά), δεν θα μείνει καμία επιθυμία ανεκπλήρωτη.