Avaton 2017 από το Κτήμα Γεροβασιλείου

Ο Ευάγγελος Γεροβασιλείου (στα γερμανικά) επικεντρώνεται λογικά στις αυτόχθονες ποικιλίες, όσον αφορά το λευκό κρασί, στη Μαλαγουζιά (στα γερμανικά) που αναβίωσε ο ίδιος. Ως ερυθρή ποικιλία έχει αφοσιωθεί στο Λημνιό (προφέρεται «Λημνιό»). Αρκετά ενδιαφέρον: μόλις πρόσφατα είδα ένα βίντεο στο YouTube (το συμπέρασμα από το 2:10), στο οποίο, μετά τη δοκιμή μονοποικιλιακού Λημνιού και Μαυρούδι, προέκυψε αυθόρμητα η σκέψη ότι θα μπορούσε κανείς να τα συνδυάσει σε ένα ολόκληρο χαρμάνι. Μια καλή ιδέα που είχε και ο Γεροβασιλείου στα μέσα της δεκαετίας του 1990, όταν άρχισε να πειραματίζεται με αυτό το χαρμάνι, για να προσθέσει αργότερα και Μαυροτράγανο (από το 2017 σε αναλογία 60%, 20%, 20%). Από εκείνη την εποχή προέρχονται και τα κλήματα, το 2002 βγήκαν οι πρώτες φιάλες στην αγορά, από τότε γίνεται συνεχής βελτίωση στη λεπτομέρεια. Ενώ στις αυτόχθονες λευκές ποικιλίες βρίσκεται στο κέντρο μία μόνο ποικιλία (στα γερμανικά), στις ντόπιες ερυθρές ποικιλίες πρόκειται για χαρμάνι.

Το Avaton 2017 εμφανίζεται με υπέροχα καθαρό ερυθρό καρπό στη μύτη, δίπλα σε διακριτικές νότες φασκόμηλου. Στο στόμα προστίθεται σαφώς πραλίνα. Η γευστική εμπειρία είναι ενταγμένη σε υπέροχα λεπτές τανίνες, που δεν πηγαίνουν ούτε προς την υπερβολική μεταξένια ούτε προς τη γλοιώδη υφή. Ένα κρασί που πίνεται φανταστικά και συνοδεύει εξαιρετικά το φαγητό. Μόνο στην επίγευση κυριαρχεί το αλκοόλ (14,5%) κάπως υπερβολικά.

Πώς πρέπει να βαθμολογήσει κανείς ένα τέτοιο κρασί; Είναι σαφές ότι με αυτό το χαρμάνι ο Ευάγγελος Γεροβασιλείου κατάφερε το κατόρθωμα να συνδυάσει μια ήδη στην αρχαία Ελλάδα γνωστή ποικιλία με ακόμη πιο άγνωστες ελληνικές ποικιλίες σε ένα κρασί που δείχνει εντελώς διεθνές. Ήδη το ρουμπινί χρώμα σε στέλνει αμέσως στην Τοσκάνη – και κάθε γουλιά μετά ξανά σε ζιγκ-ζαγκ μέσα από τον παλιό κόσμο. Το ερώτημα είναι αν και πώς θέλει κανείς να το επιβραβεύσει αυτό. Κάποιοι, ακόμη και στη δική μας δοκιμή, βλέπουν εκεί να χάνεται η ιδιαιτερότητα και θα ήθελαν ένα πιο καθαρό, γνήσια ελληνικό προφίλ. Από την άλλη όμως το κρασί ξεπερνούσε σταθερά και άλλα κρασιά διαφορετικής προέλευσης, που φτάνουν αρκετά εύκολα τους 90 βαθμούς. Και γι' αυτό θεωρούμε τελικά τον χαρακτηρισμό «υπέροχο» και τους 18 από τους 20 βαθμούς πολύ δικαιολογημένους.

---

Πώς βαθμολογούμε: δείτε εδώ.

Για συνεργασίες: δείτε εδώ (στα γερμανικά).