Inima Negoska 2017 από το Κατώγι Αβέρωφ

Το Νεγκόσκα από το Κατώγι Αβέρωφ (δείτε εδώ το ρεπορτάζ για το οινοποιείο) είναι μια ποικιλία που πολύ σπάνια βρίσκει κανείς μόνη της στο ποτήρι. Είναι μάλλον πιο γνωστή ως εταίρος χαρμανιού με το Ξινόμαυρο στην ΠΟΠ Γουμένισσα, όπου υποτίθεται ότι φροντίζει το κρασί να βγαίνει κάπως πιο απαλό απ' ό,τι σε άλλες περιοχές όπου καλλιεργείται το Ξινόμαυρο. Από αυτό το χαρακτηριστικό, ας ειπωθεί αμέσως, δεν υπάρχει ίχνος σε αυτό το κρασί.

Αυτό δεν σημαίνει ότι είναι φτιαγμένο κακότεχνα. Ακριβώς το αντίθετο. Στη μύτη εμφανίζεται αρχικά σχεδόν αποκλειστικά με γήινες νότες. Με τον χρόνο όμως ξεπροβάλλει σίγουρα ένας καρπός, που θα τον συνέδεε κανείς κυρίως με κεράσι amarena. Αυτή η εντύπωση γίνεται όλο και πιο απαλή, μεταδίδει κρεμώδη υφή και αφήνει να περιμένει κανείς γλυκύτητα. Η μηλογαλακτική ζύμωση και το bâtonnage χρησιμοποιούνται εδώ προφανώς με πολύ αποτελεσματικό τρόπο.

Παίρνοντας όμως την πρώτη γουλιά, διαπιστώνει κανείς με έκπληξη ότι δεν παίρνει καθόλου στο στόμα κάτι από μια υποτιθέμενη Μαύρη Δασική τούρτα. Αυτό καλύπτεται αρχικά εντελώς από μια εξαιρετικά επίμονη τανίνη. Η αναζήτηση αρωμάτων γίνεται τότε μια πραγματική πρόκληση, μένουν κάθε φορά μόνο κλάσματα δευτερολέπτου, πριν το κρασί κάνει ξανά αδύνατη οποιαδήποτε επίγευση. Είναι σαν να δαγκώνεις μια μυρμηγκοφωλιά! Με πολλή υπομονή, πέφτει κανείς πάνω σε λίγο δαμάσκηνο, σε λίγο περισσότερο φλούδα πορτοκαλιού. Και έπειτα και σε χριστουγεννιάτικα μπαχαρικά, κυρίως γαρίφαλο.

Τι να σκεφτεί κανείς για ένα τέτοιο κρασί; Είναι μάλλον υποχρεωτικό για τους λάτρεις του Nebbiolo – που πρέπει όμως να συμβιβαστούν με λιγότερο χρώμα και λιγότερο αλκοόλ (12,5%). Είναι ένα κρασί, με το οποίο μπορεί κανείς να περάσει πολύ χρόνο, αν φέρνει μαζί του κάποια αντοχή στη ματαίωση. Και ανοιγμένο για περισσότερη ώρα και με λιπαρό φαγητό, όπως π.χ. ένα παστίτσιο με αρκετή μπεσαμέλ, δείχνει σαφώς πιο ήμερο. Πρόκειται μάλλον για ένα «πολύ καλό» κρασί, που αξίζει 16 βαθμούς, αλλά σίγουρα δεν είναι για όλα τα γούστα.

Αν με μεγαλύτερη παλαίωση γίνεται ακόμη πιο ευχάριστο, αυτό πρέπει προς το παρόν να παραμείνει ανοιχτό ερώτημα. Ενάντια σε αυτό μιλάει το γεγονός ότι, σε σύγκριση με τη δοκιμή του τότε ακόμη πολύ νεαρού κρασιού από τον Peter Moser για το Falstaff, δεν έχει γίνει ακόμη μεγάλη βελτίωση. Ο Σίμος Γεωργόπουλος από τον οδηγό FNL είναι επιφυλακτικός.

---

Περισσότερα για το οινοποιείο: δείτε εδώ.

Πώς βαθμολογούμε: δείτε εδώ.

Για συνεργασίες: δείτε εδώ (στα γερμανικά).