Μπορντό, στέρεα

Οι δύο κύριες ποικιλίες που γνωρίζουμε από τα κρασιά του Μπορντό (Cabernet Sauvignon και Merlot) εμφανίζονται συχνά και σε ελληνικά χαρμάνια, ακόμη κι αν όχι σπάνια προστίθεται και μια δόση Αγιωργίτικου, για να δώσει στο σύνολο μια πιο μεσογειακή πινελιά. Αφού πρόσφατα δώσαμε στο Kokotos Estate 2017, μετά που σε μια τυφλή δοκιμή (στα γερμανικά) προηγήθηκε έστω και κατά μία μύτη του Château Ducru-Beaucaillou 2017, 96 βαθμούς, και αφού στην ανασκόπησή μας του 2022 οι ελληνικοί ερυθροί από μπορντολέζικες ποικιλίες τα πήγαν εξαιρετικά, είναι καιρός να συζητήσουμε και μερικά κρασιά της δεύτερης σειράς που δοκιμάσαμε τον περασμένο χρόνο. Γιατί φυσικά δεν παίζει κάθε ελληνικό κρασί από Cabernet Sauvignon και Merlot στην κατηγορία των ταξινομημένων κρασιών του Μπορντό. Παρ' όλα αυτά, αυτά τα κρασιά αξίζουν προσοχή, αφού συχνά προσφέρουν πολύ αξιοπρεπή σχέση ποιότητας-τιμής. Επιπλέον είναι ενδιαφέροντα, γιατί δείχνουν το στιλιστικό εύρος με το οποίο παράγονται αυτά τα κρασιά στην Ελλάδα.

Το Valia Calda 2019 του Οινοποιείου Imperator εμφανίζεται πολύ βαρύ. Ήδη στη μύτη το φρούτο έρχεται μόνο σε πολύ σκούρους τόνους και συγκρατείται επιπλέον απόλυτα από αρώματα δέρματος. Μόλις το κρασί φτάσει στο στόμα, δεν μπορείς να ξεφύγεις από τον συνειρμό με μοναστηριακά κελάρια πλημμυρισμένα από λιβάνι. Παρά το μόλις 13,5% αλκοόλ, πρόκειται για βαρύ κρασί. Στον εντελώς ξηρό χαρακτήρα προστίθενται και οι στυπτικές τανίνες. Προς το παρόν το κρασί βρίσκεται στους πολύ καλούς 87+ βαθμούς, με πιο εκλεπτυσμένη τανίνη και πιο σύνθετα τριτογενή αρώματα όμως αναμένονται εδώ σαφώς περισσότερα στο μέλλον. Ακόμη πριν από λίγα χρόνια ένα τέτοιο κρασί από την Ελλάδα θα ήταν δύσκολο να φανταστεί κανείς. Εδώ παράγεται προφανώς κρασί με μακροπρόθεσμη προοπτική. Αν το στοίχημα βγει, θα φανεί σε λίγα χρόνια.

Το ερυθρό Paliomylos 2018 του Κτήματος Παλιόμυλος αποτελεί, από πολλές απόψεις, ένα έντονο αντίθετο παράδειγμα. Στο ποτήρι ξεχωρίζει καταρχάς για το σχετικά χαμηλό χρώμα του, για μπορντολέζικο χαρμάνι. Στη μύτη δείχνει κοκκινόφρουτο. Στο στόμα εκπλήσσει μια οξύτητα ασυνήθιστη για τέτοια κρασιά από την Ελλάδα. Επιπλέον υπάρχει πολύ μετριοπαθές 13% αλκοόλ. Και τα δύο είναι μάλλον μαρτυρία του δροσερού καλοκαιριού εκείνης της χρονιάς. Με αυτές τις δομικές ιδιαιτερότητες, οι διάφορες νύξεις μπαχαρικών που προσφέρει το κρασί χάνονται δυστυχώς κάπως. Στην επίγευση υπάρχουν διακριτικά αρώματα βανίλιας από τη 12μηνη ωρίμανση σε γαλλικό δρύινο βαρέλι, και μάλιστα για αρκετή ώρα. Αυτό αρκεί ήδη για πολύ καλούς 88 βαθμούς.

Το Orama 2016 του Οινοποιείου Διόνυσος δείχνει χρωματικά ήδη πρώτα σημάδια παλαίωσης. Και στη μύτη και στο στόμα θα του έδινε κανείς ήδη λίγα χρόνια παραπάνω. Οι νότες δέρματος όμως είναι πολύ ορεκτικές και ταιριάζουν καλά με τα αρώματα δαμάσκηνου. Η τανίνη είναι ακόμη σφιχτή. Το μόλις 12,5% αλκοόλ (!) έχει σαφώς περισσότερη δύναμη απ' όσο θα περίμενε κανείς από τον απλό αριθμό. Βέβαια: το κρασί παίζει σε τιμή στην ίδια κατηγορία με το προηγούμενο κρασί (περίπου 15€) και με το κέρινο καπάκι του υπερβάλλει κάπως. Παρ' όλα αυτά είναι πολύ στέρεο. Τα 10 έως 15 χρόνια δυναμικού παλαίωσης που αναγράφονται στη φιάλη δεν χρειάζεται να τα εξαντλήσει κανείς, αλλά για απόλαυση τώρα, αυτό είναι ένα πολύ καλό (89 βαθμοί) κρασί.

Τη νίκη ανάμεσα στα κρασιά που συζητούνται σε αυτό το άρθρο την παίρνει ένα ροζέ από Cabernet Sauvignon και Merlot! Το Κτήμα Κώστα Λαζαρίδη (περισσότερα για το οινοποιείο εδώ (στα γερμανικά)) μας έχει παρουσιάσει ήδη αρκετά πολύ καλά κρασιά στο παρελθόν (δείτε π.χ. εδώ (στα γερμανικά)). Οι λευκές και ερυθρές (στα γερμανικά) εκδοχές της σειράς Amethystos μας έπεισαν όμως μάλλον με επιφυλάξεις. Το Amethystos Rosé 2021 αντίθετα παρουσιάστηκε τώρα από την καλύτερή του πλευρά. Ή μάλλον: από όποια πλευρά κι αν το δει κανείς, δεν υπάρχει τίποτα να του καταλογίσει. Η μύτη είναι φρουτώδης, αλλά όχι γλυκερή. Η γλυκύτητα είναι νόστιμη, αλλά όχι κολλώδης. Η οξύτητα στηρίζει το κρασί, χωρίς όμως να προβάλλεται. Και η επίγευση διαρκεί μάλιστα εκπληκτικά πολύ. Για έναν εισαγωγικό οίνο και την αντίστοιχη σχέση ποιότητας-τιμής, πραγματικά αξιοσύστατοι εξαιρετικοί 90 βαθμοί.