Το Ασύρτικο ως συμπαίκτης

Η ποικιλία Ασύρτικο θεωρείται η βασίλισσα των ελληνικών λευκών ποικιλιών. Πρόσφατα δοκιμάσαμε (στα γερμανικά) μια μεγάλη γκάμα κρασιών Ασύρτικο από την ηπειρωτική Ελλάδα. Σύντομα θα ακολουθήσει και μια εκτενέστερη δοκιμή με την πιο αρωματική και λιγότερο όξινη Μαλαγουζιά. Για τη μετάβαση σκεφτήκαμε πως θα είχε ενδιαφέρον να δοκιμάσουμε ορισμένα χαρμάνια που αξιοποιούν και τις δύο ποικιλίες, τόσο το Ασύρτικο όσο και τη Μαλαγουζιά.

Τα βασικά για την ποικιλία – γεύση, Σαντορίνη έναντι ηπειρωτικής Ελλάδας, ταιριαστά πιάτα – θα τα βρείτε στον μεγάλο μας οδηγό για το Ασύρτικο.

Αυτό μας δίνει επίσης την ευκαιρία να δημοσιεύσουμε μερικές ακόμη σημειώσεις δοκιμής που έχουμε ήδη έτοιμες για ένα άλλο χαρμάνι στο οποίο το Ασύρτικο παίζει ρόλο. Πρόκειται για συνδυασμό Ασύρτικο και Sauvignon Blanc, ιδιαίτερα αγαπητό στην ΠΓΕ Δράμα, όπου τα σταφύλια της πρώτης ποικιλίας προσφέρουν φρεσκάδα και της δεύτερης φρουτώδη αρώματα. Κλασικό παράδειγμα είναι ο Θέμα Λευκός του Κτήματος Παυλίδη, κρασί που έχουμε ήδη παρουσιάσει εδώ (στα γερμανικά). Το μείγμα όμως είναι δημοφιλές και σε άλλες περιοχές. Πολύ γνωστό παράδειγμα από την επίσης βορειοελλαδίτικη ΠΓΕ Παγγαίο θα ήταν ο Κτήμα Βιβλία Χώρα Λευκός του ομώνυμου οινοποιείου, τον οποίο έχουμε επίσης ήδη δοκιμάσει (στα γερμανικά). Ένα ακόμη διεθνώς γνωστό παράδειγμα από την ΠΓΕ Δράμα θα ήταν ο **Αμέθυστος Λευκός του Κτήματος Κώστα Λαζαρίδη **(εδώ (στα γερμανικά) υπάρχουν λεπτομέρειες για το οινοποιείο), ο οποίος συγκρίνεται εύκολα με τα δύο προαναφερθέντα κρασιά.

Εδώ κυριαρχεί το γαλλικό μέρος με 80%. Η οξύτητα ωστόσο υπάρχει σε πολύ ικανοποιητικό βαθμό στον τρύγο 2020 που δοκιμάσαμε. Πρέπει πάντως να επισημανθεί ότι μπορεί να φανεί πολύ αιχμηρή, αν η συνοδεία του φαγητού δεν είναι προσαρμοσμένη σε αυτήν. Ταιριάζει όμως με την αρωματική των εσπεριδοειδών, που εδώ διατρέχει το κρασί με απόλυτη συνέπεια. Οι πράσινες νότες του Sauvignon Blanc βρίσκονται εδώ εξ ολοκλήρου στην υπηρεσία ενός λεμονιού που κυριαρχεί απόλυτα στην επίγευση. Η επίγευση είναι έτσι εξαιρετικά μακρά, ιδίως για κρασί εισαγωγικής κατηγορίας (το οποίο μπορεί κανείς να αποκτήσει (στα γερμανικά) στον τρέχοντα τρύγο 2021 από το συνεργαζόμενο κατάστημά μας για 12,50€). Στη δοκιμή μας ωστόσο κάποιοι βρήκαν αυτό το ξεκάθαρο προφίλ του κρασιού υπερβολικά επίμονο. Γι' αυτό το κρασί παίρνει από εμάς πολύ καλούς 15,5 βαθμούς – συνοδεύεται όμως και από την ιδιαίτερη επισήμανση ότι οι φίλοι του κίτρινου λεμονιού μπορούν εδώ να ενθουσιαστούν.

Έχουμε στο συρτάρι μας ακόμη ένα χαρμάνι από Ασύρτικο και Sauvignon Blanc. Τα κτήματα Παυλίδη, Κώστα Λαζαρίδη και Βιβλία Χώρα βρίσκονται πάνω σε έναν άξονα βορρά-νότου. Το Οινοποιείο Πασσά βρίσκεται λίγο ανατολικότερα, στα μισά της διαδρομής ανάμεσα στις πόλεις Δράμα και Ξάνθη. Εκτός ΠΓΕ, νιώθει κανείς εδώ ωστόσο αρκετά συνδεδεμένος με την ΠΓΕ Δράμα, όπως δείχνει ο **Μαύρα Νερά 2020**, ο οποίος αποκαλύπτει αρκετά ενδιαφέρουσες πτυχές ακριβώς στη συγκριτική δοκιμή με το κρασί του Κτήματος Παυλίδη.

Δεν είναι τόσο εξωτικός στο φρούτο ούτε γενικά τόσο εκφραστικός. Χαρακτηρίζεται όμως από ένα ωραίο κίτρινο φρούτο. Στο στόμα το Sauvignon Blanc εμφανίζεται εδώ και με πράσινες, νευρώδεις νότες. Αυτό εισάγει στο κρασί μια ορισμένη ένταση, που μπορεί να αξιολογηθεί με διαφορετικούς τρόπους. Σε κάθε περίπτωση έχει ενδιαφέρον ότι τα σταφύλια αυτής της ποικιλίας τρυγήθηκαν εδώ προφανώς πιο ώριμα, κάτι που συνιστά ενδιαφέρουσα εναλλαγή σε σχέση με τα άλλα κρασιά που αναφέρθηκαν. Δομικά ξεχωρίζει το ελκυστικό παιχνίδι του κρασιού. Συνολικά λείπει ωστόσο λίγο ξηρό εκχύλισμα. Το κρασί είναι πολύ φρέσκο, δεν είναι όμως τόσο στρογγυλό όσο το Κτήμα Παυλίδη. Αυτό οφείλεται και στο μόλις 12,5% αλκοόλ. Σε κάθε περίπτωση συναρπαστική σύγκριση, που μας αξίζει εξαιρετικούς 16,5 βαθμούς.

Ας περάσουμε όμως τώρα στην πρόσφατη δοκιμή ορισμένων χαρμανιών από Ασύρτικο και Μαλαγουζιά.

Κλασικό εδώ είναι φυσικά ο **λευκός εισαγωγικός οίνος του Κτήματος Γεροβασιλείου **(ΠΓΕ Επανομή, κινούμαστε δηλαδή τώρα προς τα δυτικά), που φέρει το όνομα του οινοποιείου. Ο Ευάγγελος Γεροβασιλείου θεωρείται ο σωτήρας της ποικιλίας Μαλαγουζιά και ο μονοποικιλιακός του οίνος δικαίως θεωρείται το μέτρο σύγκρισης για τις υπόλοιπες Μαλαγουζιές. (Εδώ (στα γερμανικά) παρουσιάσαμε τον τρύγο 2020 και συγκεντρώσαμε κάποιο υπόβαθρο για την ποικιλία. Εδώ (στα γερμανικά) μαθαίνει κανείς περισσότερα για το οινοποιείο.) Από τη Μαλαγουζιά παράγονται συχνά κρασιά με ανθώδες μπουκέτο. Το Κτήμα Γεροβασιλείου αντίθετα επιλέγει πρωιμότερο τρύγο και πιο φρουτώδες αρωματικό φάσμα. Χαρακτηριστικό είναι ιδίως ένα απολύτως ευκρινές φρούτο ροδάκινου. Αυτό κυριαρχεί ξεκάθαρα και σε αυτό το κρασί. Έτσι το κρασί αποτελεί πραγματική εναλλακτική στον γάμο του διεθνούς Sauvignon Blanc με το γηγενές Ασύρτικο – ιδίως για όσους εκτιμούν τα φρουτώδη αρώματα στο κρασί, βρίσκουν όμως το χαρμάνι Ασύρτικο και Sauvignon Blanc είτε υπερβολικά ταννικό είτε παρασυρμένο πολύ μακριά στο εξωτικό (κιτς;) φάσμα. Κρασί που κανείς σε μια καλοκαιρινή παρέα δεν θα έχει να ψέξει! Στο κρασί που δοκιμάσαμε εδώ, το Ασύρτικο προσφέρει τραγανή οξύτητα. Τόσο γεμάτος και σύνθετος όσο η μονοποικιλιακή Μαλαγουζιά αυτός ο εισαγωγικός οίνος βέβαια δεν είναι. Η επίγευση παραμένει ωστόσο αξιοσημείωτη. Το κρασί αξίζει σπουδαίους 17,5 βαθμούς. Είναι διαθέσιμο στον τρύγο 2019 από το συνεργαζόμενο κατάστημά μας για 13,69€.

(ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑ: Σε σύγκριση με τη μονοποικιλιακή Μαλαγουζιά του οινοποιείου, την οποία δοκιμάσαμε λίγο αργότερα και παρουσιάσαμε εδώ, φαίνεται πόσο ευφυής είναι ο συνδυασμός της ποικιλίας Μαλαγουζιά με το Ασύρτικο. Διότι ο γνωστός μονοποικιλιακός οίνος του Κτήματος Γεροβασιλείου στερείται εντελώς, στον τρύγο 2021, τις τυπικές εκφραστικές νότες ροδάκινου. Αίτιος: ο πρώιμος τρύγος λόγω του επερχόμενου καύσωνα. Για να κρατηθούν η οξύτητα και άλλες παράμετροι εντός ορίων, δεν μπορούσε να περιμένει κανείς περισσότερο. Εδώ αντίθετα αυτό δεν έπαιξε ρόλο, καθώς την οξύτητα την προσφέρει η ποικιλία Ασύρτικο. Ό,τι τρυγήθηκε εδώ ως Μαλαγουζιά δεν χρειάζεται να στηρίξει τη δομή του κρασιού, παρά μόνο να δώσει αρωματική.)

Πολύ ενδιαφέρων στη σύγκριση είναι ο **Ιδέα Λευκός 2021 **του Οινοποιείου Μπαραφάκα. Εδώ βρισκόμαστε πλέον στην ΠΟΠ Νεμέα και έχουμε μπροστά μας κρασί που φέρει στην ετικέτα την ένδειξη προέλευσης ΠΓΕ Πελοπόννησος. Το κρασί αυτό αποτελεί ωραία συμπλήρωση στο κλασικό του Κτήματος Γεροβασιλείου, καθώς εδώ αναδεικνύεται περισσότερο το ανθώδες δυναμικό της ποικιλίας Μαλαγουζιά. (Για υποδειγματικό δείγμα μονοποικιλιακού οίνου Μαλαγουζιάς που τοποθετείται σε αυτό το άκρο του αρωματικού φάσματος, δείτε εδώ (στα γερμανικά).) Επιπλέον, η οξύτητα εκδηλώνεται εδώ μια ιδέα εντονότερα. Το ωραίο επομένως με αυτό το κρασί είναι ότι και οι δύο εταίροι του χαρμανιού εμφανίζονται ισότιμα και με τυπικότητα ποικιλίας. Αυτό αξίζει εξαιρετικούς 16,5 βαθμούς.

Όπως είναι γνωστό, η ποικιλία Μαλαγουζιά μπορεί να προσφέρει στο κρασί όχι μόνο ανθώδη και φρουτώδη αρώματα, αλλά και να υπηρετήσει το φάσμα των βοτάνων, όπως δείχνει ο μονοποικιλιακός οίνος του Οινοποιείου Γιαννίκου, επίσης από την Πελοπόννησο (δείτε εδώ (στα γερμανικά)). Όποιος το εκτιμά αυτό, θα χαρεί και τον **Roggia Λευκό **του μικρού βιολογικού κτήματος Αμπελώνες Λιάππα. Γιατί εκεί έχει κανείς κατά διαστήματα την εντύπωση ότι μυρίζει ελληνικό τσάι του βουνού. Με τους Αμπελώνες Λιάππα βρισκόμαστε τώρα, ολοκληρώνοντας, στην Κεντρική Ελλάδα, στην ΠΓΕ Καρδίτσα, δηλαδή περίπου στα μισά της διαδρομής ανάμεσα στα βορειοελλαδίτικα οινοποιεία και το Οινοποιείο Μπαραφάκα. Το χαρμάνι αποτελείται από 80% Ασύρτικο και μόλις 10% Μαλαγουζιά καθώς και 10% από την αρκετά συγγενική ποικιλία Μπατίκι. Στο στόμα το Ασύρτικο περνά έπειτα με ενδιαφέρον φρούτο. Ο συνδυασμός με ελαφρώς γαλακτικές νότες παραπέμπει σε μανταρίνια κονσέρβας. Σε αυτό ταιριάζει και μια ορισμένη γλυκύτητα. Ο τρύγος 2019 πλησιάζει σιγά σιγά στο τέλος του παραθύρου κατανάλωσής του, όπως τονίζει εδώ και καιρό και το ίδιο το οινοποιείο σε εμάς, που αναβάλλαμε επί μακρόν τη δοκιμή αυτού του χαρμανιού. Πολύ καλοί 16 βαθμοί.

Γεωγραφικά επιστρέφουμε τώρα ξανά στην Πελοπόννησο, στην ΠΓΕ Ηλεία στη δυτική ακτή. Το άλμα είναι αναγκαίο, καθώς ο **Εκεχειρία 2020 **του Κτήματος Ολυμπία Γη δεν εντάσσεται αρωματικά τόσο εύκολα στο γνωστό μας φάσμα της Μαλαγουζιάς. Προς το παρόν η μύτη μάς φαίνεται ακόμη κάπως κλειστή. Το 13,5% αλκοόλ – το υψηλότερο ανάμεσα στα χαρμάνια Ασύρτικο-Μαλαγουζιά που δοκιμάστηκαν εδώ, τα οποία κατά τα άλλα κινούνται στο 12,5% ή στο 13% – κάνει το κρασί και στο στόμα κάπως επικαλυπτικό. Αρωματικά εκεί κυριαρχεί το μέλι. Το κρασί ωστόσο απέχει πολύ από την οξειδωτική οινοποίηση του Chardonnay του ίδιου τρύγου (δείτε τη σημείωση δοκιμής εδώ (στα γερμανικά)). Το Ασύρτικο του ίδιου τρύγου το δοκιμάσαμε μόλις πρόσφατα (δείτε εδώ (στα γερμανικά)). (Σε εκείνη τη δοκιμή το κρασί τα πήγαινε ακόμη εξαιρετικά, ακόμη κι αν δεν άφησε τόσο φανταστική εντύπωση όσο ο τρύγος 2019 τον προηγούμενο χρόνο, δείτε εδώ.) Αντίστοιχα, μπαίνει κανείς εδώ ιδιαίτερα στον πειρασμό να ανιχνεύσει τη συμβολή της ποικιλίας Μαλαγουζιά. Πολύ περισσότερο που και οι δύο ελληνικές ποικιλίες (όπως και στον Ιδέα Λευκό) εκπροσωπούνται από 50% η καθεμία. Πιθανότατα θα χρειαστεί σε λίγες εβδομάδες να επανέλθουμε σε αυτή τη σημείωση δοκιμής – όταν θα έχουμε δοκιμάσει και τη μονοποικιλιακή Μαλαγουζιά του οινοποιείου και θα μπορούμε να κοιτάξουμε αυτό το κρασί πιο απελευθερωμένοι. Προς το παρόν μπορεί κανείς τουλάχιστον να εικάσει μια αρκετά βοτανική κατεύθυνση του οίνου Μαλαγουζιάς. Διότι δίπλα στο αχλάδι ως φρουτώδες μέρος υπάρχουν πολύ διακριτικά και ελαφρώς γλυκίζοντα αρώματα βοτάνων. Πολύ θετικό είναι ότι το κρασί δεν ξεθωριάζει ούτε μετά από αρκετές ημέρες, μάλιστα εξελίσσεται κι άλλο και γίνεται στρογγυλότερο. Ιδίως το αλκοόλ μοιάζει τότε καλύτερα ενσωματωμένο. Με την παραδοχή ότι αυτό αντανακλά δυναμικό παλαίωσης, απονέμουμε εξαιρετικούς 16,5 βαθμούς και θα προσπαθήσουμε να δοκιμάσουμε το ίδιο κρασί ξανά του χρόνου. Μέχρι τότε θα βάλουμε εδώ σύνδεσμο προς τη δοκιμή της Μαλαγουζιάς, μόλις την πραγματοποιήσουμε και γράψουμε γι' αυτήν. Όποιος θέλει να σχηματίσει δική του άποψη μπορεί να αποκτήσει το κρασί εδώ για 11,90€, όπως και τα μονοποικιλιακά Ασύρτικο και Μαλαγουζιά. (ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑ: Το αν η εν λόγω δοκιμή της Μαλαγουζιάς έφερε τελικά τη μεγάλη φώτιση, μπορεί κανείς να το διαβάσει εδώ.)